Την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου για να μείνει η κοινωνία όρθια υπογραμμίζει ο πρόεδρος τους ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, σε σημερινή του συνέντευξη στην Αυγή της Κυριακής και κατηγορεί την κυβέρνηση «για αδράνεια σκοπιμότητας που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια και με κυνικό υπολογισμό στην καταστροφή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και σε ένα καθεστώς φτηνής και ανασφάλιστης εργασίας».
Περιγράφει με ζοφερά χρώματα τη νέα κανονικότητα: «Βλέπουμε πως το lockdown υποχωρεί και αυτό που μένει ως νέα κανονικότητα είναι η εκ περιτροπής εργασία, οι μειώσεις μισθών, οι αθρόες απολύσεις και τα λουκέτα. Η κυβέρνηση ενεργεί – ή μάλλον δεν ενεργεί – επενδύοντας σε ένα οικονομικό νεοφιλελεύθερο δόγμα ανοσίας της αγέλης. Επιδιώκει μια δραματική αλλαγή στο εργασιακό και επιχειρηματικό σκηνικό… Θέλουμε και προσδοκούμε διαρκή διάλογο με τα κοινωνικά στρώματα που προορίζονται για θυσία από τον κ. Μητσοτάκη στο όνομα της κρίσης, ώστε να γίνουν σημαίες μάχης. Διαφορετικά, αν η κοινωνική πλειοψηφία αφεθεί στη «φιλανθρωπία» της κυβέρνησης η κρίση θα εξελιχθεί σε οικονομική πανδημία, εις βάρος της».
Για την προγραμματική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ στην πορεία προς το συνέδριο ανέφερε: «Θα παρουσιάσουμε τους βασικούς άξονες ενός Νέου Κοινωνικού Συμβολαίου, που στη βάση μιας νέας συμμαχίας μισθωτής εργασίας και υγιούς μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας θα έχει ως στόχο την αναδιάταξη του παραγωγικού προτύπου για μια οικονομία που θα στηρίζει τις ανάγκες των πολλών. Για μια ανάπτυξη βιώσιμη που θα σέβεται το περιβάλλον. Για ένα αξιόπιστο δημόσιο σύστημα υγείας. Για ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος».
Ο κ. Τσίπρας λέει ότι η Ελλάδα πρέπει να επιμείνει ουσιαστικά στην έκδοση ευρωομολόγου και προσθέτει: «Σε περίπτωση που δεν προχωρήσει το ευρωομόλογο λόγω της γερμανικής ξεροκεφαλιάς, τότε το Ταμείο Ανάκαμψης οφείλει να ενισχύσει με ένα πολύ γενναίο πακέτο ρευστότητας, αναλογικά όλες τις χώρες της ΕΕ, χωρίς προφανώς αιρεσιμότητες και μνημόνια. Δυστυχώς αυτό που βλέπουμε να κάνει η κυβέρνηση είναι να συμφωνεί μεν με το ευρωομόλογο, αλλά την ίδια ώρα, αντί να βγαίνει μπροστά, να αποσιωπά τη σύμφωνη γνώμη που έχει δώσει».
