Σε ένα ρεσιτάλ υποσχέσεων εμποτισμένες με έντονη συγκινησιακή και ηθική χροιά η υπουργός Εργασίας εξαπέλυσε επίθεση στη Νέα Δημοκρατία και την κατηγορεί ότι «οδεύει στην υπονόμευση του ασφαλιστικού συστήματος». Mε μία σειρά υποσχέσεων, παροχών και πρόχειρων μέτρων πολιτικής σωτηρίας η υπουργός προσπάθησε να γοητεύσει. Αντιθέτως όμως απογοήτευσε.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο χρέος στην κοινωνία από την αλήθεια. Από την ρεαλιστική αναφορά στην πραγματικότητα και τη γνωστοποίηση των πραγματικών δυνατοτήτων και αδυναμιών. Η απόκρυψη της αλήθειας ή η παρουσίασή της από συγκεκριμένη οπτική μόνο φενακισμένες ελπίδες δημιουργεί οι οποίες είναι θέμα χρόνου να μετατραπούν σε θυμό και απογοήτευση.
Η αλήθεια είναι πολλές φορές σκληρή. Είναι όμως η μόνη οδός προς μία βιώσιμη καλυτέρευση των πραγμάτων σε βάθος χρόνου. Η Ελληνική οικονομία δεν είναι αυτόνομη και η σχέση εξάρτησης με τους δανειστές δεν επιτρέπει το άκριτο μοίρασμα υποσχέσεων. Αντιθέτως είναι ανάγκη η εφαρμογή ένος πλάνου ανάπτυξης με βάθος χρόνου αλλά με αποτελέσματα που θα μπορούν να κάνουν τις μελλοντικές γενιές να ζουν σε έναν φωτεινότερο κόσμο. Σε ένα κυνήγι παραθύρων η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει κάτι να δώσει και όχι να δημιουργήσει κάτι που θα αφήσει. Και αυτό δεν το κάνει από κοινωνική ευαισθησία ή ηθική. Ή μάλλον το κάνει από μία ηθική αφετηρία. Αυτή της πολιτικής σωτηρίας και της ελαχιστοποίησης της επερχόμενης ζημίας.
Η εφαρμογή των συμφωνημένων μεταρρυθμίσεων στο χθεσινό Eurogroup είναι μία σημαντική παράμετρος καθώς οι δανειστές επιμένουν στην τήρηση όλων των δεσμεύσεων. Και μπορεί το πολιτικό show στο εντός να ακμάζει και να μοιράζει άρτο και θέαμα όμως στο εκτός των πράγματα δεν είναι τόσο επαναστατικά. Και αυτό είναι η αλήθεια!
