Tα μηνύματα των τελευταίων ημερών ιδιαίτερα από την οικονομία και τις εξελίξεις γύρω από την διαπραγμάτευση με τους θεσμούς, έχουν αλλάξει μότο. Πλέον δεν υπάρχει ο φόβος να επιτρέψουμε στα… Ιουλιανά του 2015 αλλά στο «μαύρο» 2012, τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά ακροβατούσε μεταξύ ευρώ και δραχμής.

Tότε που οδηγηθήκαμε σε διπλές εκλογές, τότε που η Citigroup «γέννησε» την λέξη Grexit η οποία μας ακολουθεί ακόμη, τότε που η Ε.Ε. και το ΔΝΤ προετοίμαζαν το περίφημο μυστικό Σχέδιο Ζ, που αφορούσε τον τρόπο μετάβασης της χώρας από το ευρώ στη δραχμή, με το σφράγισμα των ΑΤΜ, συνοριακούς ελέγχους για την παρεμπόδιση φυγής κεφαλαίων και την κυκλοφορία ειδικών χρεωστικών σημειωμάτων (IOU) ως προσωρινού νομίσματος.

Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, ο Σόιμπλε συνεχίζει να υπογραμμίζει πως η έξοδος από το ευρώ θα ήταν η καλύτερη επιλογή για την Ελλάδα, αφού με έναν… πόνο θα κατέληγε σε πολύ καλύτερη κατάσταση, ενώ τα σενάρια δίνουν και παίρνουν για τον κίνδυνο να βρεθεί και πάλι η χώρας μας μπροστά στην θύρα του Grexit «πακέτο» με την έξοδο από την Σένγκεν.

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κ. Γιάννης Δραγασάκης, δήλωσε ξεκάθαρα την Κυριακή ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν πρόκειται να δεχτεί περαιτέρω μέτρα εκτός των συμφωνηθέντων και θα σπάσει η συμφωνία με τους δανειστές. Συγκεκριμένα, μιλώντας για  το ασφαλιστικό, σημείωσε πως «συμφωνήσαμε να μειωθούν οι δαπάνες κατά 1%, αυτό προσπαθούμε να το κάνουμε» και «αν μας πει τώρα κάποιος το ένα να γίνει δύο, σπάει η συμφωνία».

Αυτό και μόνο – γιατί υπάρχουν και άλλα πολλά – στρώνει έναν μάλλον δύσκολο δρόμο προς την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και ήδη μυρίζει πιθανότητα αλλαγής του πολιτικού τοπίου.

Αν το χρηματιστήριο είναι ο «καθρέφτης της οικονομίας», τότε όχι μόνο το είδωλο είναι υπό… κατάρρευση αλλά έχει χειρότερη μορφή από το ναδίρ του καλοκαιριού της… χρεοκοπίας, το 2012. Βρίσκεται στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 26 ετών και συγκεκριμένα από τον Νοέμβριο του 1989, ενώ οι μετοχές έχουν υποχωρήσει 40% τους τελευταίους 12 μήνες και 27% από τις αρχές του έτους, με τις τράπεζες να υπογραμμίζουν την εικόνα της απαξίωσης.

Οι μετοχές των τραπεζών  χτυπούν ιστορικά χαμηλά, δηλαδή χαμηλότερα από το 2012(!),  με τον τραπεζικό δείκτη να υποχωρεί κοντά στο 60% από τις αρχές του έτους και 65% από την ολοκλήρωση των αυξήσεων κεφαλαίου, ενώ από τον Νοέμβριο η χρηματιστηριακή αξία των τραπεζών έχει καταρρεύσει κατά 11 δισ. ευρώ.

Επιπλέον, από τον Νοέμβριο του 2014 έχουν χαθεί 41 δισ. ευρώ από τις καταθέσεις οι οποίες βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδο, από το 2003, μία πολύ πιο απότομη εκροή από αυτήν του 2012. Αν και ανακεφαλαιοποιήθηκαν τον Νοέμβριο, οι ελληνικές τράπεζες έχουν δει μόλις 2,5 δισ. ευρώ καταθέσεων να επιστρέφουν τους τελευταίους τέσσερις μήνες, μία εισροή πολύ πιο βουβή από αυτήν που ακολούθησε  τις διπλές εκλογές του 2012, όπου στο δεύτερο εξάμηνο του έτους  οι τράπεζες κατάφεραν να προσελκύσουν πίσω το 70% των εκροών που είχαν σημειωθεί προεκλογικά και το διάστημα της ακυβερνησίας.

Στελέχη τραπεζών που μετείχαν σε πολλές από τις συναντήσεις που έγιναν στην Αθήνα πριν μερικές μέρες με τον Πρεμ Γουάτσα,τ ο Τζον Πόλσον και τον νούμερο 2 της Wilbur Ross – οι οποίοι συμμετείχαν στις αυξήσεις κεφαλαίου των ελληνικών τραπεζών – δήλωσαν  ότι οι επενδυτές έφυγαν περισσότερο αισιόδοξοι από όσο ήταν όταν ήρθαν στη χώρα, ακόμα και οι πιο σκεπτικιστές όπως ο κ. Πόλσον. 

Η χθεσινή μαζική έξοδος δείχνει ξεκάθαρα  ότι οι επενδυτές έχουν μετανιώσει για την πρόσφατη αυτή ψήφο εμπιστοσύνης που έδωσαν στις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και ότι τελικά δεν πείστηκαν από τις διαβεβαιώσεις για επιστροφή στην ομαλότητα και την ανάπτυξη που τους έδωσαν τραπεζίτες και κυβέρνηση… 

Η εκλογολογία και το αδιέξοδο στην διαπραγμάτευση, η κατάρρευση των τιμών των μετοχών, καθώς και φράσεις όπως «καήκαμε αν η αξιολόγηση πάει να ολοκληρωθεί Μάιο-Ιούνιο» δια στόματος υπουργού των Οικονομικών, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο και καμία… όρεξη να επιμείνει κάποιος επενδυτής «ελληνικά». Αντίθετα γίνεται… καπνός.