Η Fed και η «αστοχία» της στατιστικής να προβλέψει τις αγορές

Αλωνιστιώτης Χρήστος

Η Fed και η «αστοχία» της στατιστικής να προβλέψει τις αγορές

Μπορεί η περσινή χρονιά να έφερε κέρδη για τις μετοχές, ανάγκασε όμως πολλούς αναλυτές να υποπέσουν σε λάθος εκτιμήσεις. Άλλωστε δεν ξεχνιέται και η απόφαση του μεγαλο-διαχειριστή, Stanley Druckenmiller, να σταματήσει τη διαχείριση κεφαλαίων για λογαριασμό πελατών, αφού πλέον δε μπορεί να βασιστεί στην ικανότητά του να προβλέπει τις αγορές.

Η στήριξη της Fed έχει αλλάξει όλα τα δεδομένα και οι αγορές κινούνται με εντελώς διαφορετικούς κανόνες από αυτούς που είχαμε συνηθίσει μέχρι και σήμερα. Αυτό μπορούμε να το επιβεβαιώσουμε με ένα εξαιρετικό παράδειγμα.

Η στατιστική ανάλυση σχεδόν 80 ετών, έδινε αρκετά υψηλές πιθανότητες για μια πτώση του S&P 500 το 2013, κατά 10%-14%. Τα κέρδη 31% απλά ακυρώνουν κάθε προσπάθεια πρόβλεψης της χρηματιστηριακής αγοράς, υπό τις παρούσες συνθήκες.

Αυτό κάνει και το 2014 να είναι μια νέα μεγάλη πρόκληση όσον αφορά τις προβλέψεις.

Η θέση του γράφοντος παραμένει ότι οι αγορές έχουν εισέλθει σε ένα νέο μακροπρόθεσμο κύκλο ανόδου, αλλά ήδη έχουμε ξεπεράσει κάποια όρια τα οποία εμπίπτουν σε μικρότερους κύκλους, εντός του μεγαλύτερου ανοδικού κύκλου, που ξεκίνησε με τη διάσπαση των υψηλών του 2007 για τον S&P 500, στις 1.586 μονάδες.

Επομένως και για να είναι όσο γίνεται πιο ξεκάθαρη η θέση μου, μεσοπρόθεσμα οι αγορές δείχνουν να μην έχουν τη δυναμική αλλά και τα στηρίγματα να κινηθούν προς υψηλότερα επίπεδα, αν και πάντοτε οι βραχυπρόθεσμοι traders έχουν την ικανότητα να «τραβούν» τις τάσεις όταν βρίσκονται σε οριακά και ταυτόχρονα ακραία επίπεδα.

Μέχρι στιγμής, η παραβολική άνοδος των αγορών οφείλεται στο γεγονός ότι η Fed δεν επέτρεπε σε οτιδήποτε, να συμπαρασύρει τις αγορές.

Ότι και αν γινόταν, η Fed ήταν εκεί για να αγοράσει και να στηρίξει τις μετοχές. Με την απόφαση της Fed να μειώσει τη στήριξη κατά $10 δισ. οι μετοχές συνδέθηκαν περισσότερο με την πραγματική οικονομία και τη μελλοντική της εξέλιξη. Επειδή όμως η πραγματική οικονομία ούτε βελτιώνεται παραβολικά, αλλά ούτε παραμένει και σταθερή, είναι βέβαιο ότι έχουμε εισέλθει σε μια νέα περίοδο όπου οι διακυμάνσεις των μετοχών θα είναι πιο απότομες και πιο βίαιες. Ακόμα και τώρα όμως, η Fed θα είναι εκεί για να ανακόψει την «κατηφόρα».

Τα μακροοικονομικά στοιχεία για την αμερικανική οικονομία έχουν σημειώσει πολύ σημαντική βελτίωση, όπως επίσης και η εταιρική κερδοφορία.

Όμως, από εδώ και στο εξής, είναι ελάχιστα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να προκαλέσουν εξαιρετικά θετικές εκπλήξεις. Από την άλλη στην Ευρωζώνη, υπάρχει η προσδοκία για επιστροφή στην ανάπτυξη και για γενικότερη βελτίωση των μακροοικονομικών μεγεθών. Υπάρχει όμως το ρίσκο μιας υπερεκτιμημένης κατάστασης ή ενός ξαφνικού γεγονότος.

Όταν η Ευρώπη έχει κατακλυστεί από funds μεσοπρόθεσμου χαρακτήρα, είναι εμφανές ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να υπάρξει αναταραχή. Χαρακτηριστικό άλλωστε, των funds που τοποθετούνται σε προβληματικές αγορές, είναι η ικανότητά τους να προκαλούν αύξηση των διακυμάνσεων και έντονες αναταραχές.

Επειδή όμως τα στατιστικά έχουν τη δική τους σημασία και αποτελούν χρήσιμο εργαλείο στην προσπάθειά μας να προβλέψουμε τις αγορές, θα παραθέσουμε κάποια στοιχεία τα οποία κρίνουμε ότι είναι ιδιαίτερα ενδιαφέροντα.
Από το 1945 και ύστερα, υπήρξαν 18 χρονιές κατά τις οποίες ο S&P 500 έκλεισε με κέρδη μεγαλύτερα από 20,0%. Σε αυτές περιλαμβάνεται και το 2013.

Η επόμενη χρονιά, έφερε κατά μέσο όρο κέρδη 10,0% στο 78% των περιπτώσεων. Αυτό που είναι ακόμα πιο ενδιαφέρον όμως, είναι ότι οι χρονιές που έκλεισαν με κέρδη πάνω από 30,0% ακολουθήθηκαν από νέες έντονα ανοδικές χρονιές. Εξαίρεση αποτελούν το 1946 όπου υπήρξαν απώλειες 11,9% (1945: +30,7%) και το 1959 όπου έκλεισε με κέρδη 8,9% (1958: +38,1%).

Για το 2014, υπάρχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν τον S&P 500 σε σημαντικές αποδόσεις αρκεί να υπάρξει μια διόρθωση που θα δώσει νέα δυναμική και κυρίως, θα επιτρέψει σε μια πληθώρα κεφαλαίων που βρίσκεται εκτός αγορών, να τοποθετηθεί σε καλύτερα επίπεδα.

Ακόμα, αν το P/E του S&P 500 κινηθεί προς τα προηγούμενα υψηλά του (κοντά στα 24,5x), ο S&P 500 έχει περιθώρια ανόδου μέχρι και τις 1.936 μονάδες. Που σημαίνει ότι θα βρεθούμε σε ακόμα πιο ακραία επίπεδα.

Στα αρνητικά στοιχεία, εκτός από την πληθώρα τεχνικών στοιχείων, υπάρχουν και κάποια ακόμα στοιχεία που χρήζουν προσοχής. Αυτή τη στιγμή, το συναίσθημα για τον S&P 500 βρίσκεται σε εξαιρετικά ακραία επίπεδα. Σχεδόν οι πάντες εκτιμούν ότι θα δούμε ακόμα υψηλότερα επίπεδα, ένδειξη άκρως αντιθετική που στο παρελθόν έχει επιβεβαιωθεί σχεδόν πάντοτε.

Επίσης, η αλλαγή Προέδρου της Fed, έχει αποδείξει ότι προκαλεί μια σημαντική πτώση στις αγορές, σχεδόν δυο μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων του νέου Προέδρου. Επίσης ένας δείκτης μεταβλητότητας, λιγότερο γνωστός, ο CBOE Skew Index έχει σημειώσει τη μεγαλύτερη ένδειξη από το 2009 και αυτό πάντοτε οδηγεί σε μια διορθωτική κίνηση.

Τους τελευταίους μήνες, οι αγορές καθοδηγούνται από τον S&P 500 και τον DAX οι οποίοι έχουν καταγράψει μια σειρά από ιστορικά υψηλά. Είναι όμως άκρως προβληματικό το γεγονός ότι, σε μια ανοδική αγορά κατά την οποία σημειώνονται συνεχόμενα ιστορικά υψηλά, κανένας άλλος από τους υπόλοιπους χρηματιστηριακούς δείκτες παγκοσμίως δεν ακολουθεί. Επίσης, τις τελευταίες πέντε εβδομάδες S&P 500 και DAX διαπραγματεύονται σε πλάγια τάση, η οποία χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Κατά την εκτίμησή μας, ακόμα και μια ανοδική διάσπαση δεν αλλάζει το μεσοπρόθεσμο σενάριο, απλά το καθυστερεί.

Έχοντας απομείνει έξι συνεδριάσεις για την ολοκλήρωση του πρώτου χρηματιστηριακού μήνα του 2014, οι επενδυτές οφείλουν να σταθμίσουν όλα τα δεδομένα και να διαμορφώσουν τα επενδυτικά τους πλάνα. Αν σε αυτό συναντούν κάποια δυσκολία, καλό είναι να σκέφτονται τι κάνουν οι μεγάλοι fund managers σε αντίστοιχες συγκυρίες.