Κι έφτασε η στιγμή, που μας … επιτρέπεται επισήμως να κρίνουμε την κυρία Καρυστιανού με πολιτικά κριτήρια. Κι ενώ θα έπρεπε να χαιρόμαστε, γιατί πλέον η ίδια δε μπορεί να κρύβεται πίσω
Ιστορία από το σούπερ μάρκετ, νούμερο, δε θυμάμαι.. Κουτουλιόμαστε στο διάδρομο. Τα γνωστά, ευχές, καλή χρονιά κτλπ. “Εντάξει, τα πράγματα με τον καιρό δεν είναι και τόσο τραγικά σήμερα όσο μας έλεγαν
Τι νομίζατε ότι είναι ο πόλεμος αριστερά μου κνωδαλάκια! Οι λεονταρισμοί και οι προπηλακισμοί στα αμφιθέατρα των Πανεπιστημίων; Τα στυλιάρια και οι μολότοφ με τα οποία επιτίθεστε στους αστυνομικούς και στη δημόσια
“Μη φεύγετε κυρία Κωνσταντοπούλου, σας παρακαλώ! Καθίστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση! Θα σας ρωτάω ότι θέλετε! Μη φύγεις Ζωή, θα φαρμακωθώ!” Και κάπως έτσι ,όπως έγινε σήμερα, θα έρθει η στιγμή που
Ο Αλέξης Τσίπρας, είναι ένα επικίνδυνο κράμα ανθρώπινης ψυχοσύνθεσης. Θρασύς και δειλός. Θρασύδειλος! Ικανός για τα χείριστα, ανάξιος για οτιδήποτε μπορεί να υπηρετήσει την χώρα, το κοινωνικό σύνολο και τη συνοχή του…
Ο κομμουνιστής δήμαρχος της Πάτρας, Πελετίδης, δε θέλει 112. Θέλει με δρεπάνια να θερίζουν οι Πατρινοί τα ξερά χορτάρια στ’ ακαθάριστα οικόπεδα και με σφυριά να χτυπούν γκονγκ, να προειδοποιούν για τις
Γιορτή στο Προεδρικό Μέγαρο για την επέτειο αποκατάστασης της Δημοκρατίας. Πολλά χρόνια τώρα, αρκετή διαδικτυακή μελάνη ξοδεύεται για τα ελάσσονα. Πρωτεύοντα ρόλο, το ντύσιμο των κυριών. Λογικό, άνθρωποι είμαστε με αδυναμίες και