Κοιτάξτε, από μια άποψη ο Ανδρουλάκης τα κατάφερε. Ασχολούνται όλοι μαζί του, ο πολιτικός διάλογος κινείται γύρω από την πρόταση του.
O παλιός κανόνας της διαφήμισης λέει ότι είναι προτιμότερο να ασχολούνται μαζί σου έστω και για τους λάθος λόγους, από το να σε αντιμετωπίζουν σαν να μην υπάρχεις. Ε με τον Ανδρουλάκη ασχοληθήκαμε και παρα-ασχοληθήκαμε.
Προσωπικά δίνω πολύ περισσότερες πιθανότητες στο Ανδρουλακικό σενάριο, να καταγραφεί μεσοπρόθεσμα όλο αυτό σαν μια μνημειώδης πολιτική ασυναρτησία, από το να διαμορφώσει ουσιαστικές εξελίξεις.
Για να μην πολυλογώ, θαρρώ πως αυτή είναι η βδομάδα Ανδρουλάκη. Θα ζήσουμε μερικές μέρες ακόμα ασχολούμενοι με το «ούτε-ούτε» και με το ονοματάκι του «άγνωστου Χ», για να πάμε μετά στα σοβαρά και στα ουσιώδη. Διότι τριγυρίζοντας γύρω από το όνομα που κρατά ο αρχηγός ενός κόμματος του 8-10% σαν επτασφράγιστο μυστικό στο μυαλό του, δεν κάνουμε πολιτική.
