Η χώρα βρέθηκε ξανά στο έλεος των καταστροφικών πυρκαγιών. Εικόνες ολικής καταστροφής σε οικισμούς και καλλιέργειες, πολίτες να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους με δάκρυα στα μάτια, πυροσβέστες να δίνουν άνιση μάχη με τις φλόγες και την κλιματική κρίση να καθιστά τις θερινές καταστροφές «κανονικότητα».
Δεν πρόκειται για ελληνική ιδιαιτερότητα. Το φετινό καλοκαίρι Τουρκία, Κύπρος, Ισπανία και Ιταλία βρέθηκαν αντιμέτωπες με πύρινα μέτωπα που κατέκαψαν δάση, σπίτια και υποδομές. Χιλιάδες κάτοικοι εκκενώθηκαν από τουριστικές περιοχές, με τις εικόνες να κάνουν τον γύρο του κόσμου. Σε όλα αυτά τα κράτη – ανεξάρτητα από κυβερνήσεις ή επίπεδο ετοιμότητας – αποδείχθηκε ότι η δύναμη της φύσης είναι τέτοια που ξεπερνά τις δυνατότητες της Πολιτικής Προστασίας.
Σε τέτοιες στιγμές, είναι αναμενόμενο οι άνθρωποι να φωνάζουν, να διαμαρτύρονται, να απαιτούν από το κράτος να σώσει το βιος τους. Όμως η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: κανένα κράτος, όσο οργανωμένο κι αν είναι, δεν μπορεί να προστατεύσει κάθε περιουσία από φαινόμενα τέτοιας έντασης. Ούτε τα 5.000 ευρώ της κρατικής ενίσχυσης για οικοσκευή αρκούν σε περίπτωση που χαθεί το σπίτι και το νοικοκυριό μιας ζωής.
Η Ελλάδα δεν είναι αθωράκιστη. Διαθέτει 84 εναέρια πυροσβεστικά μέσα, χιλιάδες επίγεια, και βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της Ευρώπης σε δαπάνες πυροπροστασίας. Παρ’ όλα αυτά, οι φωτιές συνεχίζουν να θερίζουν. Γιατί πολύ απλά, όταν οι θερμοκρασίες σπάνε ρεκόρ, η ξηρασία παρατείνεται και οι άνεμοι ενισχύονται, οι φυσικές καταστροφές ξεπερνούν τα όρια της κρατικής παρέμβασης.
Γι’ αυτό και είναι ώρα να ανοίξει σοβαρά η συζήτηση για την υποχρεωτική ασφάλιση περιουσίας έναντι φυσικών καταστροφών. Όπως συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι πολίτες γνωρίζουν ότι ό,τι κι αν συμβεί, η περιουσία τους θα αποζημιωθεί.
Ασφαλίστε την περιουσία σας για φυσικές καταστροφές, για να ξέρετε στα σίγουρα πως αν βρεθείτε στο μάτι του κυκλώνα θα επανακάμψετε. Τα 150 ευρώ τον χρόνο σε ασφάλιστρα ίσως φαίνονται περιττή δαπάνη όταν όλα πάνε καλά. Όμως την κρίσιμη ώρα, όταν οι φλόγες ή οι πλημμύρες απειλούν, αποδεικνύονται σωτήρια.
Οι πυρκαγιές που βιώνουμε φέτος δεν είναι οι τελευταίες. Η κλιματική κρίση είναι εδώ και η θωράκιση απέναντι σε αυτή δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στο κράτος. Χρειάζεται προσωπική ευθύνη, πρόνοια και ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που θα καθιστά την ασφάλιση υποχρέωση και όχι επιλογή.
