Η είδηση πέρασε στα ψιλά γιατί την εποχή που βγήκε ασχολούμασταν με τα αγροτικά μπλόκα που τότε ξεκινούσαν, τις κωμικές φιγούρες του ΟΠΕΚΕΠΕ και την έκδοση του απολογητικού υπομνήματος του Τσίπρα με τον τίτλο «Ιθάκη».

Που χρόνος μέσα σε αυτήν την ομοβροντία να ασχοληθούμε με τα σοβαρά θέματα. Η είδηση όμως, παρά την γενική απαξία, εξακολουθεί να είναι πολύ βαριά: «Την ταχύτερη απώλεια πληθυσμού στην χώρα παρουσιάζει η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας». Και πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιαστήκαν ο πληθυσμός συρρικνώθηκε κατά 5,7% σε σχέση με το 2011, με τις μεγαλύτερες μειώσεις να σημειώνονται σε Σέρρες, Κιλκίς και Πέλλα. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι ότι στον δήμο της Νέας Ζίχνης Σερρών η μείωση είναι της τάξης του 33%….!

Η κρίση υπήρξε αδυσώπητη για την περιοχή αυτή γιατί την βρήκε πλήρως αποβιομηχανοποιημένη και βασισμένη σε έναν πρωτογενή τομέα δυσκίνητο και απολύτως κρατικοδίαιτο. Δουλειές δεν υπάρχουν, μέλλον δύσκολο, οι δρόμοι στις Σέρρες, το Κιλκίς και την Δράμα όσο περνάνε τα χρόνια- και ας βρισκόμαστε στην μετά κρίσης εποχή- γίνονται όλο και πιο σκοτεινοί. Μόνη διέξοδος για τους νέους που δεν συμβιβάζονται με την τροπή που έχει πάρει ο πρωτογενής τομέας η μετανάστευση, εσωτερική και εξωτερική. Εσωτερική μετανάστευση προς την αναπτυσσόμενη και κοντινή Θεσσαλονίκη αλλά κυρίως προς την ανεπτυγμένη πρωτεύουσα. Στην πόλη που τα ογδόντα χρόνια μεταπολεμικής αστυφιλίας έχουν δημιουργήσει ένα νεοελληνικό φαντασιακό.

Στη πρωτεύουσα με την ευρεία αγορά εργασίας, με τις πολλές ευκαιρίες σε καινοφανείς τομείς για τα Ελληνικά δεδομένα όπως οι εταιρείες lobing και παροχής υπηρεσιών, με τις πολυεθνικές της, με την συσσωρευμένη (για τα εγχώρια δεδομένα πάντα) βιομηχανική παραγωγή. Στη πρωτεύουσα με το μεγάλο οικιστικό της πρόβλημα και με τον ζωντανό της «τάφο» που ακούει στο όνομα «Κηφισός». Είναι και αυτό ένα ακόμα αποτέλεσμα του υπερπληθυσμού.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη νεοελληνική παγίδα, η πλάνη των Αθηνών…

Η πρώτη κυβερνητική αντίδραση, που δεν πολυακούστηκε, ήταν σχετικά άμεση και αφορούσε την χορήγηση επιδόματος δέκα χιλιάδων ευρώ σε όποια οικογένεια επιλέγει να μετεγκατασταθεί από την Αθήνα προς τους νομούς Κιλκίς, Ημαθίας, Σερρών και Δράμας. Ενώπιον της μεγάλης λοίμωξης επιλέγουμε την χορήγηση ενός απλού παυσίπονου. Καλοδεχούμενο αλλά συμβάλει ελάχιστα στην θεραπεία.

Ας υποθέσουμε ότι μια οικογένεια επιλέγει την μετεγκατάσταση και εισπράττει τις δέκα χιλιάδες- τα έξοδα του σούπερ μάρκετ για δέκα μήνες- μετά τι θα κάμει; Να ασχοληθεί με την γεωργία; Μα αν δεν έχει πρότερες γνώσεις πάνω στο θέμα θα ναυαγήσει. Να κάνει τι; Μεγάλες βιομηχανίες δεν υπάρχουν για να αναζητήσουν και να απορροφήσουν εργατικό δυναμικό. Να κάμουν «Startabs» επιχειρήσεις; Για να γίνει όμως μια «Startab» και να πετύχει θα πρέπει να είναι πλησίον ενός μεγάλου αστικού κέντρου που θα παρέχει ευρεία αγορά και δυνατότητες ανάπτυξης. Η αναπτυσσόμενη Θεσσαλονίκη ελάχιστα μπορεί να προσφέρει. Μία «Thess Intec», που φιλοδοξεί να γίνει η «Silicon Valley» της Ελλάδος, προσπαθούμε να φτιάξουμε εδώ και δέκα χρόνια και ο χώρος στον οποίο υποτίθεται ότι θα γίνει κοντά στην Περαία Θεσσαλονίκης παραμένει άκτιστος και χορταριασμένος.

Η Κεντρική Μακεδονία δεν είναι άγονος τόπος. Είναι εμπορικό πέρασμα προς την Κεντρική Ευρώπη και τα Βαλκάνια. Έχει δυνατότητες για ανάπτυξη του δευτερογενούς τομέα που επιμένουμε να αγνοούμε. Κατάλληλο περιβάλλον δεν υπάρχει. Θέλουμε να ακούσουμε κυβερνητικές πρωτοβουλίες που να δημιουργούν ένα φιλικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις να έρθουν να επενδύσουν. Θέλουμε φορολογικά κίνητρα, προβολή της περιοχής και των δυνατοτήτων της. Δεν αιθεροβατούμε, ξέρουμε ότι ένα σοβαρό και αποτελεσματικό αναπτυξιακό σχέδιο θέλει χρόνια, θέλει κόπο και θέληση. Δεχόμαστε ότι η Ελλάδα τα πρώτα χρόνια μετά την κρίση δεν είχε δυνατότητα για περιφερειακή ανάπτυξη αλλά τώρα τι;

Θέληση και διάθεση χρειάζεται και όχι ανάπαυση στο επίδομα των δέκα χιλιάδων ευρώ.

Facebook Comments