Τους τέσσερις βασικούς άξονες στους οποίους θα πρέπει να εστιαστεί η προσπάθεια της κυβέρνησης για τη διατηρησιμότητα και η σταδιακή αύξηση των πρωτογενών πλεονασμάτων τα επόμενα χρόνια αναλύσει η Eurobank, στην ανάλυση της «7 Ημέρες Οικονομία».
Σύμφωνα με τη Eurobank, η προσπάθεια αυτή δεν μπορεί να επικεντρωθεί στην αύξηση της φορολογίας. Τα μέτρα αυτού του τύπου εξάντλησαν πλέον τις όποιες δυνατότητες είχαν.
Η προσπάθεια από εδώ και πέρα θα κριθεί:
Στην ορθολογική χρήση των κεφαλαίων από το πλεόνασμα του 2013 που δεν θα κατευθυνθούν στη μείωση του χρέους.
Στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του δημοσίου τομέα.
Στην ενίσχυση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, του ανταγωνισμού και των εξαγωγών.
Στην ενίσχυση του προγράμματος ιδιωτικοποιήσεων.
Οι κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπάρχουν ήδη στο 2ΠΣΕΟ. Η επιτάχυνση της εφαρμογής τους είναι απαραίτητη.
Σύμφωνα με την Eurobank, μεγάλο μέρος της δημόσιας συζήτησης επικεντρώνεται στο πλεόνασμα του 2013 δίνοντας του υπερβολικά θετικές ή αρνητικές διαστάσεις. Μην ξεχνάμε ότο το πρωτογενές πλεόνασμα αποτελεί ένα δείκτη διαχείρισης των εσόδων και των δαπανών του δημοσίου.
Το 2009 ο συγκεκριμένος δείκτης έφθασε το -10,5% του ΑΕΠ ενώ το 2013 αναμένεται στο 0,4% του ΑΕΠ. Πρόκειται για μια σημαντική επιτυχία που κρύβει πίσω της:
α) την σημαντικότατη αύξηση των φορολογικών βαρών για τους «συνήθεις υπόπτους» (μισθωτούς και συνταξιούχους),
β) την καλύτερη οργάνωση / έλεγχο των δαπανών του δημοσίου (π.χ. καλύτερο έλεγχο των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης μέσω των σχετικών μεταρρυθμίσεων κτλ),
γ) την καλύτερη οργάνωση του φοροεισπρακτικού μηχανισμού μέσω της (πολύ καθυστερημένης) λειτουργίας της Γενικής Γραμματείας Εσόδων και
δ) την ορθολογικοποίηση της δομής του δημοσίου.
