Ο ν. 3869/2010 (ή, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται, «Νόμος Κατσέλη»), ψηφίστηκε το έτος 2010 με σκοπό να ρυθμίσει τις οφειλές φυσικών προσώπων χωρίς πτωχευτική ικανότητα που έχουν περιέλθει χωρίς δόλο σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής, ακόμα και με διαγραφή, κατά περίπτωση, και του μεγαλύτερου μέρους των οφειλών των προσώπων αυτών, παρέχοντας παράλληλα στα πρόσωπα αυτά την δυνατότητα να ζητήσουν την εξαίρεση της κύριας κατοικίας τους από την ρευστοποίηση, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του ως άνω Νόμου και συγκεκριμένα του άρθρου 9 παρ. 2 αυτού. Συχνά ακούγονται αναφορές περί λήξεως του σχετικού Νόμου. Τι ισχύει όμως πραγματικά και τι πρέπει να ληφθεί υπόψη;
Αυτό το οποίο χρήζει ιδιαίτερης προσοχής είναι ότι το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, το οποίο αναφέρεται στο δικαίωμα του οφειλέτη να ζητήσει την εξαίρεση της κύριας κατοικίας του από την ρευστοποίηση, έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 4346/2015 και παρέχει πλέον το δικαίωμα στον οφειλέτη να υποβάλλει πρόταση εκκαθάρισης και σχέδιο διευθέτησης οφειλών με αίτηση να εξαιρεθεί από την εκποίηση ακίνητο που χρησιμεύει ή πρόκειται να χρησιμεύσει ως κύρια κατοικία του μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018, υπό τους ειδικότερους όρους και προϋποθέσεις που προβλέπονται στην συγκεκριμένη διάταξη, όπως αυτή τροποποιήθηκε με τον παραπάνω Νόμο.
Κατά συνέπεια, προβλέπεται καταληκτική ημερομηνία υποβολής στο αρμόδιο Δικαστήριο της αίτησης για εξαίρεση της κύριας κατοικίας του οφειλέτη από την ρευστοποίηση. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι οφειλέτες που διαθέτουν κύρια κατοικία, η οποία επιθυμούν να εξαιρεθεί από την ρευστοποίηση, θα πρέπει να καταθέσουν την σχετική αίτησή τους μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018, καθώς από την ημερομηνία αυτή και μετά παύει, υπό την προαναφερόμενη ισχύ της διάταξης του άρθρου 9 παρ. 2 ν. 3869/2010 η σχετική δυνατότητά τους.
