Αυτό που συμβαίνει στην ελληνική αστυνομία είναι κάτι που έχει παρατηρηθεί μεν και σε άλλες περιπτώσεις, αλλά την περίοδο του κορονοϊού είναι εξαιρετικά ανησυχητικό. Το «Σύνδρομο της Νέας Σμύρνης», όπως το λέω εγώ, έχει καταλάβει τους Αστυνομικούς, από τους ανώτερους έως τους κατώτερους. Πολλοί φοβούνται πλέον και τη σκιά τους, με δεδομένο ότι μπορεί για ψύλλο πήδημα να καταλήξουν με μια ΕΔΕ και να τρέχουν.
Για διάφορους ανόητους που μπορεί να διαβάσουν και να μην καταλάβουν, δεν λέει κανείς ότι η αστυνομία πρέπει να σαπίζει όποιον βρει μπροστά της, ούτε να κάνει «μπραβιλίκια» σε μια τυπική διαδικασία προσαγωγής. Υπάρχει manual, υπάρχει συγκεκριμένος τρόπος να γίνουν όλα και να μην ανοίξει μύτη. Μετά τα γεγονότα της Νέας Σμύρνης, όμως, οι αστυνομικοί φοβούνται και να κουνηθούν: στο καλό σενάριο μπορεί να καταλήξουν με ΕΔΕ, σου λένε, στο κακό σαν το 27χρονο παλικάρι, τον Άγγελο, στο 401 με συντριπτικά κατάγματα, που τη γλίτωσε, επειδή οι χούλιγκαν νόμισαν ότι πέθανε και σταμάτησαν να τον χτυπούν με την ίδια λύσσα.
Κάπως έτσι, φτάσαμε τα μέτρα για τον κορονοϊό να μην επιτηρούνται σε καμία περίπτωση. Οι διαδημοτικές μετακινήσεις επετράπησαν…de facto, επειδή κανείς δεν ελέγχει και αυτό που έχουν να πουν όλοι στις παρέες τους είναι ότι κανείς δεν ελέγχει κανέναν.
Αυτό, δυστυχώς, δεν είναι αστείο. Και πρέπει να το δουν σοβαρά και στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά και στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ.
