Παραμέρισαν προσωρινά τα Τέμπη, έτσι κι αλλιώς το πολιτικό ενδιαφέρον του δυστυχήματος έχει απομειωθεί κι έπιασαν τα παιδιά της Λωρίδας της Γάζας.
Προσοχή όμως. Η εικόνα των τραυματισμένων και υποσιτισμένων παιδιών είναι συντριπτική. Δεν ξέρω αν τα πλάνα και οι φωτογραφίες είναι προσεκτικά και προπαγανδιστικά ξεδιαλεγμένα (άρα δεν αποδίδουν ακριβοδίκαια το σύνολο της εικόνας στην τραγική αυτή περιοχή), το σίγουρο είναι ότι αυτά που προβάλλονται δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά από την κοινή γνώμη. Ούτε από την ελληνική, ούτε από τη διεθνή. Αν λοιπόν η κυβέρνηση θέλει να έχει μαζί της τον ελληνικό λαό, πρέπει με κάποιο τρόπο, να λάβει υπόψη της τον γενικό αποτροπιασμό για όσα συμβαίνουν στη Γάζα.
Δύσκολο πρόβλημα. Θέλουμε τον ισραηλινό θόλο πάνω από τα νησιά μας, θέλουμε οι Ισραηλινοί να μπλοκάρουν στις ΗΠΑ την πώληση των F-35 στους Τούρκους, αλλά δεν ανεχόμαστε να τους βλέπουμε να κάνουν και γενοκτονία. Ούτε ακούμε τα επιχειρήματα τους ότι η Χαμάς λεηλάτησε τις αποθήκες τροφίμων στην Λωρίδα (άρα και να ξανανοίξει ανθρωπιστικό διάδρομο, πάλι στους τρομοκράτες θα πάνε τα τρόφιμα) και ότι η Χαμάς βάζει τα παιδάκια ασπίδα στις στρατιωτικές της εγκαταστάσεις. Φυσικά και δεν τα ακούμε, διότι οι εικόνες είναι τόσο τραγικές και τρομακτικές που δεν αφήνουν περιθώρια πέραν του «να σταματήσουν αυτά αμέσως».
Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος, μια κάποια ισορροπία, το πράγμα έχει αγριέψει υπερβολικά για να παριστάνουμε ως χώρα ότι δεν βλέπουμε. Καμιά κυβέρνηση δεν θέλει να θεωρηθεί από τον λαό της ως έμμεσος υποστηρικτής σφαγής και εκτοπισμού αμάχων.
Ας βρουν μια φόρμουλα εκεί στου Μαξίμου, μια άλλη ισορροπία από την σημερινή. Θα υπάρχει.
