Σε κοινό οικονομικό σταυροδρόμι βρίσκονται Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες.
Με ένα θέμα να κυριαρχεί ταυτόχρονα στην ατζέντα και των δύο πλευρών του Ατλαντικού: ο συνδυασμός νομισματικής πολιτικής, πληθωρισμού και ρυθμών ανάπτυξης σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών και εμπορικών κινδύνων.
Πρόκειται για το κεντρικό οικονομικό ζήτημα που καθορίζει αγορές, επενδυτικές αποφάσεις και κυβερνητικές στρατηγικές το 2026.
Στις ΗΠΑ, η προσοχή παραμένει στραμμένη στις αποφάσεις της Federal Reserve, καθώς η αμερικανική οικονομία εμφανίζει ανθεκτικότητα, αλλά ταυτόχρονα σημάδια κόπωσης. Ο πληθωρισμός έχει αποκλιμακωθεί αισθητά σε σχέση με τα υψηλά των προηγούμενων ετών, ωστόσο παραμένει πάνω από τον στόχο του 2%, κρατώντας τη Fed σε στάση επιφυλακής. Οι αγορές προσπαθούν να «διαβάσουν» το χρονοδιάγραμμα των επιτοκιακών μειώσεων, γνωρίζοντας ότι μια πρόωρη χαλάρωση μπορεί να αναζωπυρώσει πληθωριστικές πιέσεις, ενώ μια παρατεταμένη αυστηρή πολιτική αυξάνει τον κίνδυνο επιβράδυνσης ή και ύφεσης.
Αντίστοιχα, στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καλείται να ισορροπήσει ανάμεσα σε μια πιο εύθραυστη αναπτυξιακή δυναμική και την ανάγκη διατήρησης της νομισματικής αξιοπιστίας. Η Ευρωζώνη αντιμετωπίζει χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης σε σχέση με τις ΗΠΑ, έντονες διαφοροποιήσεις μεταξύ των κρατών-μελών και αυξημένες πιέσεις από το κόστος ενέργειας και τις δημογραφικές προκλήσεις. Η συζήτηση για μειώσεις επιτοκίων έχει ανοίξει, όμως συνοδεύεται από τον φόβο ότι μια πρόωρη στροφή θα αποδυναμώσει το ευρώ και θα ενισχύσει εισαγόμενο πληθωρισμό.
Πάνω από τη νομισματική πολιτική, δεσπόζει ένας ακόμη κοινός παρονομαστής: οι εμπορικές και γεωοικονομικές εντάσεις. Οι ΗΠΑ επαναπροσδιορίζουν την εμπορική τους στρατηγική, δίνοντας έμφαση στην εγχώρια παραγωγή, την τεχνολογική αυτάρκεια και την προστασία κρίσιμων κλάδων. Η Ευρώπη, από την άλλη, προσπαθεί να διατηρήσει την ανοικτή της οικονομία, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει μηχανισμούς στρατηγικής αυτονομίας. Οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες, τις επενδύσεις και τη βιομηχανική πολιτική και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.
Οι χρηματοπιστωτικές αγορές αντανακλούν αυτή την αβεβαιότητα. Η μεταβλητότητα σε μετοχές, ομόλογα και νομίσματα παραμένει αυξημένη, καθώς κάθε νέα ένδειξη για τον πληθωρισμό ή τα επιτόκια μεταφράζεται άμεσα σε αναπροσαρμογή προσδοκιών. Παράλληλα, οι επενδυτές στρέφονται επιλεκτικά σε αγορές και κλάδους που εμφανίζουν ανθεκτικότητα, ισχυρά θεμελιώδη και προοπτικές ανάπτυξης.
Συμπερασματικά, το κορυφαίο οικονομικό θέμα σε Ευρώπη και ΗΠΑ είναι η μετάβαση σε ένα νέο καθεστώς οικονομικής ισορροπίας. Ένα καθεστώς όπου τα επιτόκια δεν επιστρέφουν απαραίτητα στα μηδενικά επίπεδα του παρελθόντος, ο πληθωρισμός παραμένει διαχειρίσιμος αλλά επίμονος και η ανάπτυξη εξαρτάται όλο και περισσότερο από διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις και γεωπολιτικές επιλογές.
Το πώς θα διαχειριστούν αυτό το τρίπτυχο Ουάσινγκτον και Βρυξέλλες θα καθορίσει όχι μόνο τις αγορές, αλλά και τη συνολική πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.
