Πραγματικότητα της ελληνικής νοοτροπίας είναι ο υπέρμετρος ενθουσιασμός και η απόλυτη καταστροφολογία.
Για τους ίδιους ποδοσφαιριστές που πριν λίγους μήνες έχαναν ακόμη μία ευκαιρία πρόκρισης σε μεγάλο τουρνουά και αμφισβητούνταν για τις ικανότητες τους, ο κόσμος τώρα γεμίζει γήπεδα.
Η Τούμπα θα είναι sold out για τις αναμετρήσεις με Ολλανδία και Γερμανία, προκειμένου να αποθεώσει τα τρομερά παιδιά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς, αλλά και να τα ωθήσει σε ακόμη δύο σπουδαία αποτελέσματα μετά τις νίκες επί των «Πάντσερ» και της Σερβίας.
Πριν καν αρχίσει το τρέχον Nations League, στο μυαλό όλων των Ελλήνων, εξαιρουμένων των διεθνών, είμασταν το αουτσάιντερ. Η ομάδα με τις μικρότερες πιθανότητες, όχι να πάρει μία από τις δύο πρώτες θέσης του ομίλου, αλλά για να κατακτήσει την τρίτη. Αυτή που εξασφαλίζει την παρουσία στο πρώτο γκρουπ δυναμικότητας στα προκριματικά του Euro 2028 και κατ’ επέκταση μία ευνοϊκότερη κλήρωση. Στη θεωρία πάντα.
Στο σήμερα όμως, διότι όπως είπε και ο αρχηγός Βαγγέλης Παυλίδης «δεν πρέπει να ασχολούμαστε άλλο με τα… μαθηματικά». Υπάρχει μία ομάδα γεμάτη από ταλαντούχους ποδοσφαιριστές. Τους περισσότερους και ποιοτικότερους ίσως από κάθε άλλη φουρνιά. Ο Τζόλης της Άρσεναλ, ο Καρέτσας της Ντόρτμουντ, ο Παυλίδης της Μπενφίκα και ο Δουβίκας της Κόμο, ο Κωστούλας της Μπράιτον, ο Τσιμίκας της Λίβερπουλ, ο Τζολάκης της Χαλ και ο Μαυροπάνος της Γουέστ Χαμ. Όλο το ρόστερ ανήκει στην ελίτ και γι’ αυτό ακριβώς η Εθνική είναι τόσο ανταγωνιστική στο πιο δύσκολο στάδιο του Nations League.
Ζητούμενο πλέον η συνέχεια και η συνέπεια. Οι θρίαμβοι σε Βελιγράδι και Άουγκσμπουργκ να είναι μόνο η αρχή και αυτό αποδεικνύουν το πάθος και η ταπεινότητα των πρωταγωνιστών. Στα μάτια τους φαίνεται η δίψα για διάκριση με το εθνόσημο. Την πονάνε την ομάδα. Πρωτίστως είναι υποστηρικτές της «γαλανόλευκης» και έπειτα οποιουδήποτε συλλόγου για τον οποίο αγωνίζονται. Δεδομένα τίποτα δεν έχει εξασφαλιστεί. Υπάρχουν τέσσερα παιχνίδια στα οποία το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα μπορεί να μας εντυπωσιάσει ακόμη περισσότερο.
Το σίγουρο είναι ότι η Εθνική βρήκε τον δρόμο της. Με δύο μόλις μεγάλα αποτελέσματα; Ναι, μόνο με αυτά. Διότι ήρθαν με πλάνο, πάθος και ενότητα μεταξύ παικτών, προπονητή και κόσμου.
Είναι σχεδόν αδύνατον λοιπόν να αποτύχει αυτή η προσπάθεια και το Euro του 2028 είναι η πρώτος εφικτός στόχος μετά από 14 χρόνια, όταν η αγαπημένη ομάδα όλων των Ελλήνων έφτανε στις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου.
