Η χρονιά τελειώνει με διεθνείς και ευρωπαϊκούς δοξαστικούς για την Ελλάδα. Οι οίκοι αξιολόγησης μας αναβαθμίζουν, οι μεγάλες ξένες εφημερίδες μας δίνουν συγχαρητήρια, οι διεθνείς οικονομικές επιθεωρήσεις μας ανακηρύσσουν «χώρα της χρονιάς», οι παγκόσμιες βαθμολογήσεις μας τοποθετούν στα ρετιρέ του πλανήτη.
Μόλις πριν από μια δεκαετία ήμασταν του κλότσου και του μπάτσου. Μπαίναμε σε ταξί οποιασδήποτε ευρωπαϊκής πόλης και μόλις ο ταξιτζής καταλάβαινε ότι ήμασταν Έλληνες ζητούσε τα λεφτά προκαταβολικά. Διότι δεν μας θεωρούσαν μόνο άφραγκους, αλλά και απατεώνες. Τώρα αυτά γύρισαν ανάποδα. Εμείς είμαστε οι επιτυχημένοι και οι νοικοκύρηδες της Ευρώπης, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Ιταλοί είναι οι ανεπρόκοποι και οι προβληματικοί.
Ξέρω τι θα πουν μερικοί. Ότι η θεία τους, που ζει στο Αιγάλεω ή στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας, δεν θα πάρει ποτέ ταξί σε κάποια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα για να δει τη διαφορά στη συμπεριφορά του ταξιτζή, αντιθέτως θα πάει δυο φορές τη βδομάδα στο σούπερ μάρκετ και θα φρίξει μπροστά στο ράφι. Ούτε Politico διαβάζει ο αγρότης από την Καρδίτσα, ούτε τις αξιολογήσεις του Economist μελετά ο συνταξιούχος απ’ τη Σπάρτη.
Τα ‘χουμε ξανακούσει αυτά. Τότε που λέγαμε στον δημόσιο υπάλληλο ότι τα ελληνικά ομόλογα κατέρρευσαν στην κατηγορία των σκουπιδιών κι εκείνος χασκογελούσε, θεωρώντας ότι δεν τον αφορούν αυτά τα μακρινά και άγνωστα. Μετά του κόψανε τον μισθό στη μέση μαζί με τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων, οπότε αντιλήφθηκε τη σύνδεση του εισοδήματός του με τα spread.
Και τώρα λοιπόν, ας αφήσουν μερικοί-μερικοί κατά μέρος τους χλευασμούς κι ας ομολογήσουν ότι κάτι καλό γίνεται στην οικονομία της χώρας. Αν δεν θέλουν να πουν καλό λόγο για τον Μητσοτάκη ας μην το κάνουν, αλλά την εντυπωσιακή βελτίωση των μεγεθών ας μην την αμφισβητούν διότι πάλι θα βρεθούν προ εκπλήξεων. Ακόμα και η κουτσή Μαρία ξέρει πια ότι τα βελτιωμένα οικονομικά μεγέθη σημαίνουν αύξηση πλούτου.
