Αλέξανδρος Ωνάσης: Το αεροπορικό δυστύχημα, τα ερωτήματα και η τραγωδία του 1973

Στις 23 Ιανουαρίου 1973 γράφτηκε μία από τις πιο σκοτεινές και τραγικές σελίδες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Εκείνη την ημέρα άφησε την τελευταία του πνοή ο Αλέξανδρος Ωνάσης, σε ηλικία μόλις 24 ετών, έπειτα από πολυήμερη μάχη για τη ζωή.

Το μοιραίο δυστύχημα

Το τραγικό νήμα ξεκίνησε στις 22 Ιανουαρίου 1973, όταν ο Αλέξανδρος Ωνάσης επιβιβάστηκε σε ιδιωτικό αεροσκάφος Piaggio P.136L της Olympic Aviation, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Κατά την απογείωση, το αεροσκάφος συνετρίβη λίγο μετά την ανύψωσή του, κάτω από αδιευκρίνιστες –για πολλούς– συνθήκες.

Ο νεαρός Ωνάσης υπέστη βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Παρά τις προσπάθειες των γιατρών, υπέκυψε στα τραύματά του την επόμενη ημέρα, σκορπίζοντας σοκ στην Ελλάδα και διεθνώς.

Τα ερωτήματα που έμειναν

Το πόρισμα των Αρχών έκανε λόγο για πιλοτικό λάθος, ωστόσο η υπόθεση ποτέ δεν έπαψε να γεννά ερωτήματα. Ο ίδιος ο Αριστοτέλης Ωνάσης δεν αποδέχθηκε ποτέ πλήρως το επίσημο συμπέρασμα, θεωρώντας ότι κάτι δεν είχε ερευνηθεί επαρκώς.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, κυκλοφόρησαν θεωρίες για μηχανική αστοχία, σαμποτάζ ή συγκάλυψη, χωρίς όμως να υπάρξει αποδεικτικό στοιχείο που να ανατρέπει επίσημα το πόρισμα.

Ο διάδοχος που δεν πρόλαβε

Ο Αλέξανδρος Ωνάσης δεν ήταν απλώς ο γιος ενός μεγιστάνα. Ήταν ο διάδοχος της αυτοκρατορίας Ωνάση, ενεργά εμπλεκόμενος στη διοίκηση της Olympic Airways και με σχέδια να αναλάβει σταδιακά τον έλεγχο του ομίλου.

Ο θάνατός του κατέρρευσε τον προσωπικό κόσμο του Αριστοτέλη Ωνάση, ο οποίος δεν συνήλθε ποτέ ψυχολογικά. Πολλοί ιστορικοί και βιογράφοι θεωρούν ότι η απώλεια του Αλέξανδρου επιτάχυνε και τη δική του φθορά, οδηγώντας στον θάνατό του μόλις δύο χρόνια αργότερα, το 1975.

Η κληρονομιά της τραγωδίας

Μετά τον χαμό του Αλέξανδρου, η μοναδική κληρονόμος της περιουσίας Ωνάση παρέμεινε η Χριστίνα Ωνάση, ενώ ιδρύθηκε αργότερα το Ίδρυμα Ωνάση, ως μέρος της τελευταίας επιθυμίας του Αριστοτέλη Ωνάση.

Η 23η Ιανουαρίου 1973 παραμένει έως σήμερα ημερομηνία-σύμβολο:
μια υπενθύμιση ότι ακόμη και οι πιο ισχυρές δυναστείες δεν είναι άτρωτες απέναντι στη μοίρα.