Η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον εξαιρετικά εύκολο να αποκωδικοποιηθεί: ενώ υφαίνει ένα κουκούλι προστασίας του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μπαίνει στο κεντρικό πολιτικό στόχαστρο της κυβέρνησης, στην πραγματικότητα επιδιώκει να θυματοποιήσει και τον αρχηγό του, σε μια προσπάθεια να τον μεταβάλλει σε σύγχρονο Ανδρέα Παπανδρέου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα επεδίωκε ένα νέο ’89. Θα του έδινε πολιτική υπόσταση εκ νέου και θα επανασυσπείρωνε πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις γύρω του. Η σύγκρουση θα ήταν ακραία και, όπως σε κάθε ακραία σύγκρουση, θα κέρδιζε κάτι από την πόλωση που έχει χάσει λόγω των εσωκομματικών διαφωνιών και του κορονοϊού. Θα ήταν, με άλλα λόγια, σχεδόν ιδανικό για τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει η κυβέρνηση αυτό που λέει το ΚΙΝΑΛ και να αποφασίσει κάποιου είδους παραπομπή του Αλέξη Τσίπρα.
Στο Μαξίμου, όμως, ξέρουν δύο πράγματα. Αφενός, δεν προκύπτει κανένα σοβαρό στοιχείο ποινικής εμπλοκής του κ. Τσίπρα στην υπόθεση, ούτε καν σε συντονιστικό ρόλο. Δεν προκύπτει άμεση γνώση του, ούτε καν για το ραντεβού Παππά, τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Αφετέρου, αν έβγαινε ο κ. Τσίπρας στον τάκο, θα γινόταν «μάρτυρας» και θα αναβαπτιζόταν πολιτικά, ενώ τώρα παίζει κατενάτσιο και εισπράττει πολιτική φθορά.
Με άλλα λόγια, τα περί βρώμικου ’89 που διακινεί ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένουν στη σφαίρα των ονειρώξεων.
Ο εξ απορρήτων
