Η ιστορία με το αν νοικιάζει ή όχι σπίτι στα Λεγραινά ο Αλέξης Τσίπρας-στον δήμο Λαυρεωτικής, όπως είπε σε μια αποθέωση μικροαστισμού το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-, δεν θα έπρεπε να απασχολεί τον δημόσιο διάλογο για πάνω από πέντε λεπτά. Μιλάμε για τον πρώην πρωθυπουργό, μπορεί να νοικιάζει ένα εξοχικό, μπορεί να το αγοράσει κιόλας, αν του το επιτρέπουν τα οικονομικά του. Με γεια του με χαρά του.
Με το να μην απαντά ευθέως και κατηγορηματικά, όμως, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας χάνει το όποιο δίκιο του. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταφεύγει σε αστείες δικαιολογίες, όπως ότι φαίνονται τα μισθώματα στο Πόθεν Έσχες. Προφανώς και δεν φαίνονται, παρά μόνο τα περιουσιακά στοιχεία του κ. Τσίπρα και η πρώτη κατοικία του. Με άλλα λόγια, αν μισθώνει για 3 μήνες το καλοκαίρι ένα εξοχικό, δεν δηλώνεται στη δήλωση περιουσιακής κατάστασης.
Είναι προφανές ότι στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει κάποιου είδους κόμπλεξ. Δεν θέλουν να φανεί ο κ. Τσίπρας να κάνει πράγματα που κάνουν οι πλούσιοι, αυτοί που δεν ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό. Επαναλαμβάνω, μιλάμε για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όχι για έναν ελεγκτή λεωφορείου, με όλο τον σεβασμό.
Όσο, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει φοβικά τα προσωπικά του κ. Τσίπρα, τόσο θα εγκλωβίζεται σε μια αέναη σπερμολογία. Θυμίζω, δε, ότι η ιστορία με το κότερο της κ. Παναγοπούλου κόστισε πολιτικά και ηθικά στον κ. Τσίπρα. Καλό θα είναι να μην την ξαναπατήσει, γιατί η άλλη η πλευρά δεν θα το αφήσει έτσι…
