Τις τελευταίες ημέρες, παρατήρησα σημαντικούς -στη μαγιά τους- ανθρώπους, ξεκάθαρα προορισμένους για μεγαλείο και υπεροχή, να προσπαθούν να πείσουν, ακόμα και να απολογούνται, για την ξεχωριστή τους ποιότητα, ώστε να χωρέσουν ανάμεσα σε κατώτερες συνθήκες…
Δεν έχουν καταλάβει μάλλον πως ο καθένας εκεί έξω αντιλαμβάνεται την αξία του άλλου μέχρι εκεί, που φτάνει η δική του προοπτική.
Απαλλαγείτε, λοιπόν, από το άγχος να εξηγείτε το μέσα σας σε ανθρώπους, που δεν πρόκειται ποτέ να σας καταλάβουν.
Αυτό που έχει σημασία, τελικά, είναι να είμαστε αληθινοί με τον εαυτό μας.
Να μη σταματάμε να εξελισσόμαστε. Να μην δεχόμαστε «πατρονάρισμα» συγκαταβατικά και με υποτίμηση της αξίας μας.
Η ζωή είναι εδώ και περιμένει να μας εντυπωσιάσει, διότι η αξία μας δεν αλλοιώνεται, όσο και να την στριμώχνουμε άτσαλα και άδικα.
Όποιος και ό,τι ακριβώς πιστεύεις ότι είσαι, αυτό θα γίνεις. Νόμος. Μήπως ήρθε η ώρα, λοιπόν, να συγχρονίσουμε αξία και απαιτήσεις;
