Τις τεράστιες ανισότητες στα εισοδήματα των Αμερικανών εστιάζουν το τελευταίο διάστημα οι οικονομολόγοι του Ινστιτούτου Brookings, με τον καθηγητή Justin Wolfers να δημοσιεύει μέσω της καμπύλης Lorenz το πόσο έχει αυξηθεί η “ψαλίδα” μεταξύ των πλούσιων και φτωχών πολιτών στη χώρα.
Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι πραγματική κατανομή εισοδήματος υπολογίζεται με βάση την καμπύλη Lorenz. Στον κάθετο άξονα απεικονίζεται το σωρευτικό ποσοστό των εισοδημάτων, ενώ στον οριζόντιο άξονα απεικονίζεται το σωρευτικό ποσοστό των νοικοκυριών. Σε μια ιδανική κοινωνία το 50% των νοικοκυριών θα είχε το 50% των συνολικών εισοδημάτων, το 70% των νοικοκυριών θα είχε το 70% των εισοδημάτων κ.ο.κ.
Το εν λόγω διάγραμμα δείχνει κατά βάση πως κατανέμονται οι πηγές πλούτου από εργασία, κεφάλαιο, επιχειρηματικότητα και κεφαλαιουχικά αγαθά στα διάφορα τμήματα του πληθυσμού. Δείχνει επίσης ότι οι πλούσιοι κατέχουν τη συντριπτική πλειοψηφία του συνόλου των κερδών του κεφαλαίου εισοδήματος στη χώρα.
Πιο συγκεκριμένα:
– Κάτω του 60% του πληθυσμού έχει πρόσβαση στο περίπου 25% του συνόλου των εσόδων που δημιουργούνται μέσω της εργασίας
– Το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού κατέχει το 50% του εισοδήματος της εργασίας
– Το 80 % του πληθυσμού έχει πρόσβαση μόνο στο 20% του εισοδήματος που παράγεται μέσω των επιχειρήσεων και κεφαλαίου
– Το 20% του πληθυσμού απολαμβάνει το “υπόλοιπο” 80% των εσόδων σε επιχειρήσεις και εισόδημα κεφαλαίου
– Το 20% του πληθυσμού κατέχει το 95% του εισοδήματος που παράγεται μέσω υπεραξιών
– Το 80% του πληθυσμού παίρνει το υπόλοιπο
Στην πραγματικότητα παρουσιάζεται σημαντική υστέρηση, η οποία αν συνεχιστεί, σύμφωνα με τους οικονομολόγους, οι επιπτώσεις της ύφεσης της δεκαετίας του 1930 θα αποβεί μικρότερη από τη σημερινή.
