Όταν το «ξυλόλιο» και τα «χαμένα βαγόνια» έγιναν πολιτικά όπλα κατά της κυβέρνησης
Προχθές επρόκειτο να καταθέσει στη δίκη για την τραγωδία των Τεμπών η Μαρία Καρυστιανού.
Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου
Η Ευρώπη αλλάζει στάση απέναντι στη στέγαση
Μοιάζει αιώνας κι όμως είναι μόλις τριάμισι χρόνια από τότε που βρέθηκα πρώτη φορά στα κέντρα αποφάσεων των Βρυξελλών.
Ιατρική ηθική και δεοντολογία
(Με αφορμή τον αδόκητο θάνατο ενός ταλαντούχου καλλιτέχνη)
Όταν οι δανειστές σου λένε πως να επιλέξεις τμηματάρχες
Σήμερα, εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε πολύ περισσότερα απ’ ότι στο παρελθόν για το πρόβλημά μας
Το άχρηστο επιχείρημα
Όλοι είδαμε πριν λίγες μέρες το περιστατικό με το Δήμαρχο της Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη
Η «πολυσύλλαβη» παγίδα της Ilindenska Makedonija
Μια προσεκτική ματιά στο πρόβλημα θα έδειχνε ότι αυτό δεν έγκειται στον «αλυτρωτισμό», που υποκρύπτεται στο όνομα που έριξε στο τραπέζει ο Zoran Zaef
Υπερασπίζοντας την «καλή βία» – η αυταπάτη που αποδομεί τη Δημοκρατία
Το άρθρο αυτό συντάχθηκε με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό της επίθεσης ξυλοδαρμού στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης
Το κόστος της ελληνικής κρίσης σε ανθρώπινο χρόνο
Όταν εμφανίζεται ένα πρόβλημα, δυο βασικές συναρτήσεις της επίλυσης του είναι ο τρόπος και ο χρόνος
Όταν η τράπεζα δεν βοηθάει να ρυθμίσεις τις οφειλές σου. Τι κάνεις και ποιες επιλογές έχεις;
Θεωρείς τον εαυτό σου υπεύθυνο και συνεπή στις δανειακές υποχρεώσεις σου
Δεν αρκεί η ανανέωση στη ΝΔ, χρειάζεται και πολιτικό στίγμα
Έχουμε να συζητάμε τα αυτονόητα στη ΝΔ, την υποχρεωτική «ανανέωση» και την διαφοροποίηση από τον αριστερό θίασο διακυβέρνησης
Power of Love,Game of Love και ελληνική κατάντια
Αυτό που με θίγει εμένα ως άνθρωπο και ασχολούμαι με αυτές τις κωμικοτραγικές εκπομπές είναι η υποτίμηση των ανθρωπίνων σχέσεων
“Ολιστικός” αναπτυξιακός πολιτικός…τουρισμός
Με έχει συνεπάρει η «καινοτόμος» ορολογία της Κυβέρνησης αναφορικά με την προοπτική ανάπτυξης της Χώρας. «Ολιστικό» ονομάζει το αναπτυξιακό πρόγραμμα
Παιδεία: Επί τον τύπον των ήλων
Η τυπική κατάληξη μιας συζήτησης σχετικά με τη κακοδαιμονία της κοινωνίας μας είναι ότι το βάρος της ευθύνης πέφτει στην παιδεία. Αλλά ο συλλογισμός σταματά εδώ
