Υπάρχει μια αλήθεια που αποφεύγουν όλοι συστηματικά να δουν για την Αθήνα (και όχι μόνο): σε μεγάλα τμήματα του κέντρου της -και αλλού- χρειάζεται κατεδαφίσεις.
Tο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι το ιερό χρέος της χώρας απέναντι σε όσους έπεσαν υπέρ πατρίδος. Για όσους εθελοντικά έδωσαν τη ζωή τους, για να υπάρχει η πατρίδα.
“Μη φεύγετε κυρία Κωνσταντοπούλου, σας παρακαλώ! Καθίστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση! Θα σας ρωτάω ότι θέλετε! Μη φύγεις Ζωή, θα φαρμακωθώ!” Και κάπως έτσι ,όπως έγινε σήμερα, θα έρθει η στιγμή που
Η τροπολογία για την προστασία του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη θα κατατεθεί την επόμενη εβδομάδα, αλλά, όπως φαίνεται, μέχρι τότε θα ισχύει το «γράψε-σβήσε».
Ο τίτλος φαίνεται σουρεαλιστικός, αλλά στις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής η φαινομενικά αδύναμη Πολιτική – το Καναρίνι – δείχνει να κυριαρχεί πάνω στην ισχυρή και αδέκαστη Δικαιοσύνη – τη Γάτα. Εκεί όπου
H εικόνα που βλέπουμε στην τελευταία έρευνα της OPINION POLL στην πρόθεση ή και στην εκτίμηση ψήφου δείχνει μικρές διαφοροποιήσεις, μια εικόνα σχεδόν παγωμένη.
Η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους στην Ελλάδα υπήρξε και παραμένει ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικοοικονομικά ζητήματα της τελευταίας δεκαπενταετίας.
Αντισθένης (445-360 π.Χ.) Κυνικός φιλόσοφος : «Τότε τας πόλεις απόλλυσθαι, όταν μη δύνωνται τους φαύλους από των σπουδαίων διακρίνειν.» (Οι πόλεις χάνονται, όταν δεν μπορούν να ξεχωρίσουν πια τους κακούς από τους