Η δημόσια τοποθέτηση της Μ. Καρυστιανού περί δήθεν πρότασης για ανάληψη του υπουργείου Δικαιοσύνης άνοιξε έναν νέο κύκλο πολιτικής συζήτησης, όχι τόσο για το περιεχόμενο, όσο για τη σκοπιμότητα της αναφοράς.
Τραγικά συμβάντα, στα οποία πνίγονται άνθρωποι στη θάλασσα στην προσπάθειά τους να εισέλθουν παράνομα στη χώρα μας (και σε άλλες χώρες της Μεσογείου) έχουν συμβεί αρκετές φορές στο παρελθόν και πολύ φοβάμαι
“Μέρα νύχτα χτυπάμε μια κάρτα. Στη γη του Κάφκα. Χάσαμε τη μπάλα κι ας μας τα ‘πανε αλλιώς. Ξόφλησε ο κόσμος ο παλιός. Τα λεφτά μας βγήκαν άχρηστα κι αυτά. Τα καλά
Να τολμήσουμε να προβλέψουμε;… Ας αποτολμήσουμε να προβλέψουμε! Εξάλλου ο Δεκέμβριος ήταν πάντα ο μήνας του Καζαμία, της οργάνωσης των επιθυμιών των σχεδίων και των προσδοκιών για τον νέο χρόνο. Όπως όλοι
Ως φοιτητής, για να βγάζω τα έξοδά μου, έκανα δύο δουλειές. Δίδασκα σε ωδεία και το βράδυ έπαιζα κιθάρα στην μπουάτ «Τιπούκειτος», στα Εξάρχεια. Πού και πού τραγουδούσα και μερικά «νεοκυματικά». Τα
Ήταν μια φορά κι έναν καιρό… Έτσι πιθανόν θα ξεκινήσει και σε εκατό χρόνια ο αυριανός παραμυθάς, το αφήγημα για τα ελληνικά ΜΜΕ. Αλλά τι να πρωτοχωρέσει μέσα. Η ιστορία είναι παλιά.
Ο εθισμός του ΣΥΡΙΖΑ στα ψέματα, στα fake news, αλλά και το… ανθρώπινο προσωπείο του, οδηγούν κάθε φορά σε ένα πανηγυρικό… φατούρο, το οποίο φέρνει η ίδια η πραγματικότητα.
Γνωρίζουμε όλοι τις δύσκολες εποχές που περνάει η χώρα μας δημογραφικά. Η πληθυσμιακή και ηλικιακή παρακμή μας όμως υποκρύπτει και άλλες επιζήμιες καταστάσεις για την κοινωνία που δεν φαίνονται με την πρώτη
Λίγες μέρες πριν το κλείσιμο της χρονιάς, που πιθανότατα θα κλείσει με ρεκόρ όλων των εποχών για τις τουριστικές εισπράξεις (και πολύ κοντά σε ρεκόρ στον αριθμό επισκεπτών του 2019), μαθαίνουμε ότι