Η οικονομική τραγωδία που βιώνει η Ελλάδα από το 2010 μέχρι σήμερα παρουσιάστηκε από το εγχώριο και διεθνές πολιτικό σύστημα ως μια αναπόδραστη τιμωρία για μια χώρα που «ζούσε πάνω από τα
Ωδυνεν όρος κι έτεκεν μυν. Η ανακοίνωση των ονομάτων του επιστημονικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Τσίπρα προκάλεσε βαθιά χασμουρητά στην κοινωνία, αλλά και γκρίνια στο αριστερό οικόπεδο, το οποίο δεν αποδεικνύεται άρτιο και
Υπάρχει μια βαθιά ειρωνεία στη νέα τροπολογία που απαγορεύει συναθροίσεις μπροστά από το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Όχι γιατί το μνημείο δεν αξίζει προστασίας, το αντίθετο. Αξίζει, και η προστασία του είναι
Tο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη είναι το ιερό χρέος της χώρας απέναντι σε όσους έπεσαν υπέρ πατρίδος. Για όσους εθελοντικά έδωσαν τη ζωή τους, για να υπάρχει η πατρίδα.
“Μη φεύγετε κυρία Κωνσταντοπούλου, σας παρακαλώ! Καθίστε να συνεχίσουμε τη συζήτηση! Θα σας ρωτάω ότι θέλετε! Μη φύγεις Ζωή, θα φαρμακωθώ!” Και κάπως έτσι ,όπως έγινε σήμερα, θα έρθει η στιγμή που
Η τροπολογία για την προστασία του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη θα κατατεθεί την επόμενη εβδομάδα, αλλά, όπως φαίνεται, μέχρι τότε θα ισχύει το «γράψε-σβήσε».
Ο τίτλος φαίνεται σουρεαλιστικός, αλλά στις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής η φαινομενικά αδύναμη Πολιτική – το Καναρίνι – δείχνει να κυριαρχεί πάνω στην ισχυρή και αδέκαστη Δικαιοσύνη – τη Γάτα. Εκεί όπου