Όλοι φωνάζουν…
Ζούμε ίσως στην πιο θορυβώδη και ταυτόχρονα πιο αντιφατική περίοδο της μεταπολιτευτικής πολιτικής ζωής.
Τετάρτη, 13 Μαΐου
Ένας απίθανος διαγωνισμός αντιμητσοτακισμού…
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν έβγαλαν απλώς μια μικρή ανάκαμψη της Νέας Δημοκρατίας.
Στο ίδιο έργο θεατές
Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε η ιστορία με την Κοβέσι, το πολιτικό σύστημα είχε μπροστά του μια επιλογή.
Η χώρα δεν θα ξανακλείσει
Το πράγμα είναι απλό. Η χώρα και η οικονομία της την γλύτωσαν φτηνά ως τώρα, με πληγές που μπορεί να είναι επώδυνες
Και όμως, τα πράγματα είναι αισιόδοξα
Η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας έχει ήδη αρχίσει, είπε ο Σκυλακάκης. Έχει δίκιο.
Και με τον εμβολιασμό και με τους αντιεμβολιαστές
Κάθε τόπος για να πάει μπροστά πρέπει να έχει μια καλή κυβέρνηση. Με ανίκανη και προβληματική ηγεσία
Σε καλό να μας βγει
Ζούμε μια μάλλον αλλόκοτη κατάσταση, ας το ομολογήσουμε. Ενώ η πανδημία ακόμα καλά κρατεί, εμείς συμπεριφερόμαστε σαν να έχει γίνει παρελθόν
Μια τόσο ασυνήθιστη κανονικότητα
Τόσο πολύ είχαμε συνηθίσει έναν χρόνο τώρα να ζούμε με την ένταση του κορονοϊού γύρω μας, με την ανασφάλεια για το φαινομενικά ατέλειωτο του πράγματος
Η πολιτικο-ιδεολογική ηγεμονία της ΝΔ
Όταν η ΝΔ κέρδισε τις εκλογές του 2019, πολλοί είπαν ότι ήταν ο Αλέξης που ηττήθηκε κι όχι ο Μητσοτάκης που θριάμβευσε
Σαν να επιστρέφουμε στην προ-πανδημίας εποχή
Δεν ξέρω τι καταλάβατε εσείς από τις ημέρες του Πάσχα, εγώ πάντως είδα γύρω μου έναν άλλον αέρα
Δυο συν τέσσερα ή τέσσερα συν τέσσερα;
Όποτε βλέπω τον Αλέξη στην Βουλή να μιλά ή στην τηλεόραση να δίνει συνέντευξη, μου ‘ρχεται στο μυαλό το περίφημο ποίημα του Καβάφη «Τρώες»
Οδικοί χάρτες και κούραση
Μετά κόπων και βασάνων συνεχίζεται η μάχη της κοινωνίας μας με την πανδημία
Άλλο το θυμικό κι άλλο το λογικό
Οι επιστρεπτέες έφθασαν αισίως στον αριθμό επτά. Τα κρατικά ταμεία αδειάζουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Δανειζόμαστε βέβαια με μηδενικό ή και αρνητικό επιτόκιο
