Η περίπτωση του μικρού κοριτσιού που, άγνωστο πώς, βρέθηκε σε καταυλισμό Ρομά, χωρίς κανείς να γνωρίζει την πραγματική του ταυτότητα, πέρα από την προφανή ανθρώπινη διάστασή της, ανέδειξε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική δημόσια διοίκηση: την έλλειψη μηχανοργάνωσης, που αποτελεί πραγματικό εκτροφείο διαφθοράς.
Η αλλαγή στη δημόσια διοίκηση δεν γίνεται με κινητικότητες αμφιβόλου αποτελεσματικότητας, αλλά με τη δημιουργία ενός μικρότερου και αποτελεσματικότερου κράτους στην υπηρεσία του πολίτη.
Από το 2009 εκκρεμεί η προκήρυξη πολλών έργων, μεταξύ των οποίων και το Εθνικό Ηλεκτρονικό Ληξιαρχείο, για το οποίο είχαν δεσμευθεί 42 εκ. ευρώ ευρωπαϊκών κονδυλίων, με διακηρυγμένους στόχους την εξοικονόμηση 8 εκ. ευρώ ετησίως και την αντιμετώπιση του ακόμα μεγαλύτερου σκανδάλου των χιλιάδων συντάξεων σε νεκρούς. Χρειάζεται μια νέα πολιτική στη μηχανοργάνωση του δημοσίου, που να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των πολιτών και όχι των προμηθευτών και η οποία θα στηρίζεται στις ανοιχτές πλατφόρμες.
Βασικό πρόβλημα παραμένει το γεγονός ότι τόσο οι προηγούμενες όσο και η σημερινή κυβέρνηση αδιαφορούν και δεν υλοποιούν τις πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές που χρειάζεται η χώρα.
