Ένα νέο κύμα πιέσεων πλήττει τους δανειολήπτες σε ελβετικό φράγκο.
Καθώς η ενίσχυση του νομίσματος έναντι του ευρώ αυξάνει αισθητά το κόστος εξυπηρέτησης των δανείων.
Η μεταβολή της ισοτιμίας λειτουργεί πλέον ως βασικός παράγοντας επιβάρυνσης, επαναφέροντας στο προσκήνιο τον συναλλαγματικό κίνδυνο που εδώ και χρόνια ταλαιπωρεί χιλιάδες νοικοκυριά.
Η πρόσφατη διεθνής αστάθεια, σε συνδυασμό με τις γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή, οδήγησε το ελβετικό φράγκο σε ενίσχυση, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως «ασφαλές καταφύγιο». Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, η ισοτιμία υποχώρησε περίπου 3%, με άμεσο αποτέλεσμα την αύξηση τόσο του υπολοίπου των δανείων όσο και των μηνιαίων δόσεων.
Ενδεικτικά, δάνειο ύψους 100.000 φράγκων εμφανίζει αύξηση άνω του 3% σε όρους ευρώ, ενώ η μηνιαία δόση ενός μέσου δανείου έχει ήδη αυξηθεί κατά περίπου 20 ευρώ, χωρίς καμία αλλαγή στο επιτόκιο. Πρόκειται για καθαρά συναλλαγματική επιβάρυνση, η οποία μετακυλίεται απευθείας στους δανειολήπτες.
Στο πλαίσιο αυτό, ιδιαίτερο ενδιαφέρον συγκεντρώνει η νέα ρύθμιση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, η οποία δίνει τη δυνατότητα μετατροπής των δανείων σε ευρώ. Το βασικό πλεονέκτημα είναι το «κούρεμα» της ισοτιμίας από 15% έως και 50%, ανάλογα με εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, καθώς και η παροχή σταθερού επιτοκίου έως 2,90%.
Τα οφέλη είναι σημαντικά, καθώς η μηνιαία δόση μπορεί να μειωθεί από 20% έως και 42%, προσφέροντας ουσιαστική ανάσα στους δανειολήπτες. Παράλληλα, δίνεται δυνατότητα επιμήκυνσης της διάρκειας αποπληρωμής έως πέντε έτη, ενισχύοντας περαιτέρω τη βιωσιμότητα των οφειλών.
Ωστόσο, η ένταξη στη ρύθμιση έχει συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, με την προθεσμία να λήγει το καλοκαίρι του 2026. Το δίλημμα για τους δανειολήπτες είναι πλέον σαφές: παραμονή με υψηλό συναλλαγματικό ρίσκο ή «κλείδωμα» ευνοϊκών όρων σε ευρώ.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ/ΜΠΕ
