Την περασμένη εβδομάδα υπήρξαν πολλές και σημαντικές ανακοινώσεις σχετικά με τη νομισματική πολιτική των μεγάλων τραπεζών. Την Τετάρτη η Fed ανακοίνωσε την ολοκλήρωση του QE και την Παρασκευή η BoJ εξέπληξε τους πάντες με την απόφασή της να επεκτείνει ακόμα περισσότερο το δικό της QE.
Αυτές οι εξελίξεις συνοδεύτηκαν από την εκρηκτική άνοδο του δολαρίου το οποίο αποτελεί και τον πρώτο λόγο για την πτώση του χρυσού. Δολάριο και χρυσός είναι αντιθέτως συσχετισμένα και αυτό είναι μια πολύ ισχυρή συσχέτιση η οποία σπανίως αλλάζει. Σε κάθε περίπτωση, δε βρισκόμαστε σε περίοδο αλλαγής αυτής της συσχέτισης.
Αυτό εν μέρει απαντά και στο ερώτημα: γιατί την ώρα που η BoJ αυξάνει το QE και την ώρα που η ΕΚΤ αναμένεται να εισάγει το δικό της QE, ο χρυσός πέφτει;
Η πρώτη και εύκολη απάντηση είναι όπως αναφέρθηκε το δολάριο. Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι. Η απόφαση της BoJ να αποδυναμώσει το γεν πρακτικά συνεπάγεται και την καθιέρωση μιας περιόδου όπου η διάθεση για ρίσκο θα παραμένει αυξημένη και ότι οι πιθανότητες για μια πολύ αρνητική εξέλιξη αρχίζουν να περιορίζονται σημαντικά. Για το λόγο αυτό, όλα όσα θεωρούνται safe haven (πλην του δολαρίου) σημειώνουν έντονες απώλειες.
Από την άλλη, αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση μιας ιδιαίτερα αρνητικής εξέλιξης, το δολάριο ως το μοναδικό safe haven θα δεχθεί ακόμα μεγαλύτερη ώθηση. Στο παρακάτω γράφημα υπάρχει το γράφημα απόδοσης του χρυσού (κόκκινο) και του φράγκου. Πραγματικά η εικόνα δε χωρά καμία αμφιβολία.
Ένας τελευταίος λόγος είναι ότι παρά τη στήριξη από τη Fed αλλά και από άλλες τράπεζες υπάρχει μια εμφανής αδυναμία για αύξηση του πληθωρισμού. Αυτό έχει δυο αιτίες: την αργή αύξηση του εισοδήματος στις ΗΠΑ και τη μείωσή του σε άλλες οικονομίες και την πτώση τω εμπορευμάτων. Ως εκ τούτου, οι επενδυτές δεν έχουν σοβαρό λόγο να διακρατούν χρυσό σε τέτοιες περιόδους.
Τεχνικά, όπως έχουμε αναφέρει ήδη στο Forexreport.gr, ο χρυσός διέσπασε μια πολύ κρίσιμη στήριξη που υπάρχει από το 2005 και αυτό αυξάνει κατακόρυφα τις πιέσεις για τα $1.000 και ακόμα χαμηλότερα.
