Για όποιον δεν κατάλαβε, η Μύκονος ήταν το μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις ότι τα πράγματα δεν…αστειεύονται. Μπορείτε να φανταστείτε μια κυβέρνηση που θα ήθελε να επιβάλλει ουσιώδεις περιορισμούς στη φύση του πιο βασικού τουριστικού προορισμού της χώρας, λαμβάνοντας μια απόφαση με διεθνή αντανάκλαση; Ή νομίζετε ότι στην κυβέρνηση απολαμβάνουν το BBC να κάνει γύρισμα στο νησί και το σύνολο των ξένων σάιτ να αναπαράγουν το σιωπητήριο της Μυκόνου;
Τουναντίον, ήταν μια δύσκολη απόφαση που δεν έλαβε ο Χαρδαλιάς μόνος του. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε; Επρόκειτο για κεντρική πολιτική απόφαση και ένα μήνυμα και προς άλλους τουριστικούς προορισμούς ότι, αν δεν σοβαρευτούν οι εκεί επιχειρηματίες, αλλά και οι πολίτες, νέες τοπικής φύσεως παρεμβάσεις μπορεί να εξεταστούν. Θα πει κανείς, μα είναι πειραματικός σωλήνας η Μύκονος; Όχι, απ’ άκρη σ’’ άκρη εστία υπερμετάδοσης ήταν και, βεβαίως, οι περισσότεροι ανεμβολίαστοι ήταν Έλληνες επισκέπτες, αλλά και εποχικοί εργαζόμενοι σε εστίαση και τουρισμό.
Όποιος δεν λάβει το μήνυμα αυτό το καλοκαίρι, δεν θα κάνουμε καλή σεζόν. Και, βεβαίως, όσο εκπέμπεται το μήνυμα ότι επικρατεί κατάσταση ασυδοσίας στη χώρα, το διεθνές ενδιαφέρον θα φρενάρει. Και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να το αντέξουμε ξανά.
Ο εξ απορρήτων
Υ.Γ. Έλειψα για μερικές μέρες, αλλά επιστρέφω στις επάλξεις. Δεν ήμουν στη Μύκονο.
