Καταλάβατε τώρα πως πρέπει να αντιμετωπίζονται τα θρασίμια που κάνουν τους νταήδες; Τον είπα Χρυσαυγίτη, καραγκιόζη, ξεφτιλισμένο, κατάπτυστο (απ’ τους ίδιους τους χωριανούς του), άχρηστο, υποκριτή. Κι ο Πολάκης (που γράφει κατεβατά και δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του) μου απάντησε με τρεις ξεψυχισμένες γραμμούλες γεμάτες φιλοσοφική ενατένιση για την «μαυρίλα της ψυχής μου» και για την ζήλεια μου που τον βλέπω να στέκει εκεί ψηλά. Γελώ.
Εντάξει Παυλή, δεκτή η έμμεση πρόταση σου για ανακωχή. Η συμφωνία μας είναι απλή: Δεν θα ξαναπιάσεις το όνομα μου στο στόμα σου ή σε αναρτήσεις σου κι εγώ δεν θα σου ξανακάμω τα μούτρα κρέας. Αλλιώς, τριακόσιες χιλιάδες άτομα (με τους μετριότερους υπολογισμούς) διαβάσανε ως σήμερα το κείμενο μου για σένα, το επόμενο θα το διαβάσουνε διπλάσιοι. Κάνε ότι σε φωτίσει ο Θεός.
Άμε τώρα να μαζώξεις καμιά ψήφο, να πάω κι εγώ να κάνω τις εκπομπές μου και να περάσω ήρεμο Πάσχα στην Δρακώνα, δίχως να ενοχλούμε ο ένας τον άλλον. Χαιρετώ σε και καλές γιορτές σου εύχομαι.
