Η τοποθέτηση του Αντώνη Κανάκη για το Alitheia Forum, το οποίο χαρακτήρισε «φόρουμ γελοιότητας και θράσους», χρησιμοποιώντας μάλιστα ακραίες παρομοιώσεις, κινείται περισσότερο στη λογική της υπερβολής παρά μιας ουσιαστικής κριτικής.
Όταν η δημόσια παρέμβαση περιορίζεται σε βαρείς χαρακτηρισμούς και προκλητικές συγκρίσεις, ο δημόσιος διάλογος μετατρέπεται εύκολα σε πεδίο εντυπώσεων αντί για χώρο ανταλλαγής επιχειρημάτων. Σε μια περίοδο που η πολιτική συζήτηση απαιτεί νηφαλιότητα και τεκμηρίωση, τέτοιες τοποθετήσεις δύσκολα συμβάλλουν σε έναν σοβαρό και παραγωγικό διάλογο.