Η τοποθέτηση της Λ. Κανέλλη ότι «το ΚΚΕ δεν απειλείται από ένα κόμμα Καρυστιανού» φανερώνει την αλαζονεία και την εσωστρέφεια που χαρακτηρίζει το ΚΚΕ εδώ και δεκαετίες.
Αντί να ασχοληθεί με το πώς θα εκσυγχρονιστεί, πώς θα μιλήσει στις νέες γενιές και πώς θα συνδεθεί με τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, το κόμμα επιλέγει να αντιμετωπίζει με ειρωνεία κάθε νέα πολιτική προσπάθεια.
Η ίδια η δήλωση δείχνει ότι το ΚΚΕ φοβάται περισσότερο την απώλεια της ιδεολογικής του καθαρότητας παρά την πολιτική του απομόνωση. Και όσο παραμένει εγκλωβισμένο σε μια ρητορική του προηγούμενου αιώνα, τόσο θα αποδεικνύει ότι η πραγματική απειλή για το ίδιο δεν είναι η Καρυστιανού ή οποιοδήποτε νέο κόμμα, αλλά η απώλεια επαφής με την κοινωνία και η σταδιακή πολιτική του απαξίωση.
