Ένα μωρό, ένα κουτάβι μόλις τριών μηνών, πετάχτηκε στον δρόμο σαν σκουπίδι. Κάποιος τον βρήκε και, αντί να τον φροντίσει, τον ανέβασε σε ταράτσα. Από εκεί, έπεσε. Έσπασε και τα δύο του ποδαράκια.
Ο δήμος τον μετέφερε στο ΔΙΚΕΠΑΖ, εκεί όπου παραλίγο να πεθάνει. Κόλλησε τύφο, αν και, σύμφωνα με το ΔΙΚΕΠΑΖ, εκείνο το πρωί είχε βγει “αρνητικός” στο τεστ. Τον παραλάβαμε με τον Michalis Leventogiannis και τον μεταφέραμε στο Κτηνιατρικό Κέντρο Πειραιά, όπου νοσηλεύτηκε για δύο εβδομάδες. Έδωσε μάχη. Και τα κατάφερε.
Ο Jake υιοθετήθηκε! Από έναν υπέροχο νεαρό, που τον λατρεύει όπως του αξίζει. Και χαλάλι όλα. Τον κόσμο δεν τον σώσαμε, αλλά τον Jake τον σώσαμε.
Καταλαβαίνω τις ελλείψεις των δήμων. Αλλά δεν καταλαβαίνω την αδιαφορία, την απάθεια, τη σιωπή όταν φωνάζουμε ότι το ΔΙΚΕΠΑΖ λειτουργεί προβληματικά. Και εμείς τρέχουμε, να προλάβουμε τα ζώα που μπαίνουν εκεί, πριν γίνουν στατιστικές.
Δεν είναι σκοπός της ζωής μου να κλείσω το ΔΙΚΕΠΑΖ. Είναι να απαιτήσω ένα διαδημοτικό κέντρο που να λειτουργεί όπως του αξίζει να λειτουργεί: με σεβασμό, επιστημονική επάρκεια και πραγματική φροντίδα για τα ζώα.
Γιατί κάθε Jake μετράει. Και κάθε ζωή έχει αξία.
