Η δήλωση του Νίκου Μπίστη ότι αποχώρησε «από συνήθεια» από τη Νέα Αριστερά αποτυπώνει με σαφήνεια μια πολιτική στάση χωρίς πυξίδα και χωρίς ευθύνη.
Όταν η πολιτική αντιμετωπίζεται ως ρουτίνα και όχι ως συνειδητή επιλογή αρχών, τότε η αποχώρηση δεν είναι πράξη πολιτικού θάρρους αλλά ομολογία αμηχανίας.
Αντί για καθαρές θέσεις και ουσιαστικό απολογισμό, ο κ. Μπίστης επιλέγει την ελαφρότητα, υποβαθμίζοντας τόσο τον χώρο από τον οποίο φεύγει όσο και τον δημόσιο διάλογο.
Τέτοιες τοποθετήσεις ενισχύουν την εικόνα μιας πολιτικής διαδρομής που κινείται περισσότερο με βάση την προσωπική ευκολία παρά τη συνέπεια και την ευθύνη απέναντι στους πολίτες.
