Η δήλωση του Νίκου Παππά γεννά εύλογα ερωτήματα, καθώς η συγγνώμη χωρίς παραδοχή πράξης μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό ελιγμό παρά με ουσιαστική ανάληψη ευθύνης.
Αν, όπως υποστηρίζει, «δεν γρονθοκόπησε κανέναν», τότε για ποιο ακριβώς γεγονός απολογείται; Η ασάφεια αυτή υπονομεύει την αξιοπιστία του και ενισχύει την αίσθηση ότι επιχειρείται μια διπλή αφήγηση: από τη μία άρνηση των κατηγοριών και από την άλλη μια συγγνώμη που λειτουργεί ως προληπτική πολιτική άμυνα.
Σε μια περίοδο όπου η κοινωνία απαιτεί καθαρό λόγο και ξεκάθαρες απαντήσεις, τέτοιες δηλώσεις δεν διαφωτίζουν αλλά θολώνουν την υπόθεση, αφήνοντας την εντύπωση ότι η συγγνώμη δεν αφορά την αλήθεια, αλλά τη διαχείριση των εντυπώσεων.
