Ο Ντίνος Μανιατόπουλος αναλαμβάνει το τιμόνι του ΤΑΙΠΕΔ, καλύπτοντας τη θέση που παρέμενε κενή, μετά την αναγκαστική παραίτηση του κ. Στ. Σταυρίδη.
Οι πιο πολλοί τον θυμούνται ως διευθυντή στη BP. Όμως το 1984, επελέγη από τον τότε υπουργό Ενέργειας, Αναστάση Πεπονή, αμέσως μετά την εξαγορά της ESSO Πάππας από το ελληνικό Δημόσιο, για τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου.
Ο κ. Μανιατόπουλος επέλεξε το όνομα της νέας πετρελαϊκής εταιρείας – το γνωστό μέχρι σήμερα, ΕΚΟ – και μέσα σε μια μόλις χρήση, τη μετέτρεψε σε υπερκερδοφόρα εταιρεία που υπερκάλυψε 4 φορές το ποσό εξαγοράς της μιας και από τα 15 εκατ. δολάρια που εξαγοράστηκε βρέθηκε να κάνει κέρδη 50 εκατ. δολαρίων.
Στην ΕΚΟ έμεινε ο κ. Μανιατόπουλος ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος για δύο χρόνια, αναμορφώνοντας την εταιρεία σε ένα πρότυπο παράδειγμα εταιρείας, του Δημοσίου μεν, αλλά με κουλτούρα ιδιωτικής εταιρείας. Κατόπιν ο κορυφαίος μάνατζερ βρέθηκε στην κρίσιμη 17η Διεύθυνσης Ενέργειας της Ε.Ε., μια πολύ υψηλή θέση κύρους και ευθύνης, η οποία προσομοιάζει με θέση μικρού Επιτρόπου. Στη Διεύθυνση αυτή θα παραμείνει μετ’ επαίνων και κατόπιν απαιτήσεως όλων σχεδόν των προέδρων της Ε.Ε. για 14 χρόνια, για να επιστρέψει στην Ελλάδα πλήρης επαίνων και βραβείων στα χρόνια του Σημιτικού ΠΑΣΟΚ. Εκσυγχρονιστής ο ίδιος θα δεχθεί την πρόσκληση του Κώστα Σημίτη να αναλάβει την προεδρία του ΟΛΠ και κατόπιν της ΚΕΔ.
Από αυτή την εμπειρία εξάλλου θα αντλήσει γνώσεις για το έργο που τον περιμένει στη διαχείριση πολλών ακινήτων κι άλλων assets σήμερα στο ΤΑΙΠΕΔ. Τελευταία του κρατική θέση ήταν αυτή του προέδρου της ΕΤΑΔ, άρα θεωρείται εμπειροπόλεμος για ό,τι του ανατεθεί.
