Έξι στους δέκα πρόσφυγες στη Μόρια έχουν αυτοκτονικές τάσεις. Νεαρή κοπέλα μένει στην ίδια σκηνή με τους βιαστές της. Δεν χωρούν λόγια να περιγράψουν την θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Μόρια. Μια κατάσταση που επικρατεί επίσης στη Σάμο, τη Χίο και την Μυτιλήνη.
Ανήκουστο είναι όμως το γεγονός πως μια κυβέρνηση, η οποία κατέκτησε την εξουσία με ένα ανθρωπιστικό και επαναστατικό πρόσωπο, δίνει ελάχιστη έμφαση στην βελτίωση της ζωής των ανθρώπων που ταλαιπωρούνται σε αυτές τις περιοχές -για να μην πω αδιαφορεί- και επικεντρώνεται στο πως θα φανεί προοδευτική και πρωτοπόρα στους γείτονες (βλ. ΠΓΔΜ).
Αν μη τι άλλο ο πατριωτισμός του Πρωθυπουργού ισοπεδώθηκε, αλλά ο ανθρωπισμός του; Χάθηκε κι αυτός στο βωμό της εξουσίας; Ανήκοντας σε μια ευρωπαϊκή χώρα που προστατεύει την ανθρώπινη ψυχή από κάθε είδους βασανιστήρια περίμενα πως η βελτίωση της ποιότητας ζωής στη Μόρια θα αποτελούσε το πρώτο και κυριότερο κυβερνητικό έργο.
Ενδεικτικά θέλω να αναφέρω μιας και ο κ.Τσίπρας δεν θα κερδίσει τις επικείμενες εκλογές πως οι άνθρωποι που σε ψήφισαν Αλέξη, ναι οι ψηφοφόροι σου,νοιάζονταν πρώτα για την ανθρώπινη ζωή και μετά για την τσέπη του-πόσο μάλλον για την καρέκλα τους.
Δεν χωράει περισσότερη συζήτηση, η περαιτέρω ανάλυση υποβαθμίζει το πρόβλημα.
