Ήταν 18 Ιουνίου 2012 όταν αποφάσισαν στο ΠΑΣΟΚ ότι ο πρωταρχικός λόγος της εκλογικής τους συντριβής (από το 44% στο 12%) ήταν το… όνομα. Έκτοτε Ελιά, Δημοκρατική Συμπαράταξη και τώρα Κίνημα Αλλαγής. Από ευρηματικότητα, άλλο τίποτε. Είναι όμως το όνομα η κύρια αιτία που ο κόσμος γύρισε την πλάτη στο ΠΑΣΟΚ;
Στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση του 2015, όπου συμμετείχε ως Δημοκρατική Συμπαράταξη, με την στήριξη του ΓΑΠ και της ΔΗΜΑΡ, όχι μόνο δεν αύξησε το ποσοστό αλλά παρουσίασε και πάλι μεγάλη μείωση (6%). Ποιος να το έλεγε πως το πάλαι ποτέ κραταιό ΠΑΣΟΚ θα έφτανε σε ποσοστά που θυμίζουν θερμοκρασίες Βλαδιβοστόκ. Έτσι επέλεξαν και πάλι (ενόψει των επικείμενων εκλογών του 2019) να δημιουργήσουν έναν νέο φορέα της Κεντροαριστεράς, αυτή την φορά με την στήριξη και του Σταύρου Θεοδωράκη. Το όνομα αυτού; Κίνημα αλλαγής!
Για να αλλάξει την χώρα(;) όπως ευαγγελίζεται η πρόσφατα εκλεχθείς πρόεδρος, Φώφη Γεννηματά. «Αυτός που θέλει να αλλάξει τον κόσμο, πρέπει να αλλάξει πρώτα τον εαυτό του.» έλεγε ο Σωκράτης. Βλέποντας τις, γηπεδικού τύπου, αντιδράσεις των συνέδρων κατά την ομιλία του κ.Λεβέντη όταν ο τελευταίος έκανε αναφορά στα λάθη των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, έμεινα ενεός. Μόνο άρωμα αλλαγής δεν είχε το συνέδριο. Συνειδητοποίησα πως το Κίνημα Αλλαγής δημιουργήθηκε για να κρατήσει εν ζωή του ΠΑΣΟΚ, παρά για να αποτελέσει έναν τρίτο δρόμο στο δίπολο ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ .
Δεν με έχει πείσει καν ότι επιθυμεί την αλλαγή, καθώς μοιάζει προσκολλημένο στο παρελθόν. Κοιτάζοντας την πρώτη σειρά του συνεδρίου, αυτό γίνεται εύκολα αντιληπτό . «Χρειάζονται πολλές αλλαγές για να μείνουν ίδια τα πράγματα».
