Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να αιφνιδιάσει το πολιτικό σκηνικό με την πρόωρη παρουσία του στη Θεσσαλονίκη. Ωστόσο, η επιλογή του κινδυνεύει να μετατραπεί σε πολιτική παγίδα.
Ο πρώην πρωθυπουργός παρακάμπτει τη θεσμική παράδοση και σπεύδει να μιλήσει πριν από τις καθιερωμένες παρουσίες στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης. Δεν επιλέγει τον επίσημο χώρο της ΔΕΘ, αλλά την πόλη που φιλοξενεί τη διοργάνωση.
Έτσι, ο Τσίπρας πηγαίνει στη Θεσσαλονίκη την ώρα που η πόλη συγκρίνει πλέον τις παλιές εξαγγελίες με ένα πραγματικό και λειτουργικό έργο.
Οι «μουσαμάδες» επιστρέφουν ως πολιτικός εφιάλτης
Η Θεσσαλονίκη δεν ξεχνά εύκολα τους περιβόητους «μουσαμάδες» του Μετρό. Η τότε κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει σταθμό χωρίς ολοκληρωμένη υποδομή, προκαλώντας ειρωνικά σχόλια και έντονες αντιδράσεις.
Οι εικόνες εκείνης της περιόδου ακολουθούν ακόμη τον Αλέξη Τσίπρα. Παράλληλα, η λειτουργία του Μετρό προσφέρει στους πολιτικούς αντιπάλους του μια άμεση και ιδιαίτερα σκληρή σύγκριση.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται οι επικοινωνιακές παραστάσεις και οι ζωγραφισμένες υποσχέσεις. Από την άλλη πλευρά βρίσκεται ένα έργο που εξυπηρετεί καθημερινά κατοίκους, εργαζομένους και επισκέπτες.
Η επέκταση προς Καλαμαριά βαραίνει ακόμη περισσότερο τη σύγκριση
Η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά ενισχύει ακόμη περισσότερο την πολιτική πίεση. Πρόκειται για ένα υπαρκτό, χειροπιαστό και άμεσα χρήσιμο έργο, το οποίο αλλάζει τις μετακινήσεις στην ανατολική πλευρά της πόλης.
Η σημερινή κυβέρνηση παρέλαβε ένα έργο με πολυετείς καθυστερήσεις και οδήγησε τις εργασίες στην τελική ευθεία. Παράλληλα, σχεδιάζει την ανάπτυξη του δικτύου προς τις δυτικές συνοικίες.
Επομένως, ο Τσίπρας δεν θα βρεθεί απλώς απέναντι στους πολιτικούς του αντιπάλους. Θα βρεθεί απέναντι στην ίδια την πραγματικότητα της πόλης.
Μια επιλογή με έντονο πολιτικό ρίσκο
Ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να κερδίσει τον επικοινωνιακό αιφνιδιασμό και να επιβάλει τη δική του ατζέντα πριν από τη ΔΕΘ. Ωστόσο, η βιασύνη του δείχνει θεσμική αλαζονεία και πολιτική ανασφάλεια.
Η Θεσσαλονίκη προσφέρει σήμερα το χειρότερο δυνατό σκηνικό για μια προσπάθεια πολιτικής επανεκκίνησης. Κάθε αναφορά σε έργα, ανάπτυξη και δημόσιες υποδομές επαναφέρει αυτόματα τη σύγκριση ανάμεσα στους «μουσαμάδες» και το πραγματικό Μετρό.
Και αυτή η σύγκριση δεν ευνοεί τον Αλέξη Τσίπρα. Αντίθετα, υπενθυμίζει με τον πιο καθαρό τρόπο την απόσταση ανάμεσα στην επικοινωνιακή παράσταση και το χειροπιαστό αποτέλεσμα.
