Η Παγκόσμια Ημέρα Χρωμάτων καθιερώθηκε το 2009 από την Διεθνή Ένωση Χρωμάτων (ICA) και γιορτάζεται έκτοτε κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, για να συμπέσει με την εαρινή ισημερία, όπου η ημέρα και η νύχτα είναι ίσες και να συσχετισθεί συμβολικά με τη συμπληρωτική φύση του φωτός και του σκότους, του φωτός και της σκιάς, όπως εκφράζεται σε όλους τους ανθρώπινους πολιτισμούς.
Το χρώμα, χάρη στην οπτική αντίληψη, είναι ένα από τα σημαντικότερα φαινόμενα στη ζωή του ανθρώπου, που συμβάλλει στην αντίληψη της πραγματικότητας.
Τη σημασία των χρωμάτων τη βρίσκουμε σε πολλούς πολιτισμούς της αρχαιότητας. Από τον αιγυπτιακό και τον κινεζικό μέχρι τον αραβικό, ελληνικό, περσικό και περουβιανό. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι το μπλε, το κίτρινο και το κόκκινο είχαν τη δύναμη να επηρεάσουν το σώμα, το πνεύμα και το νου του ανθρώπου. Θεωρούσαν επίσης ότι οι μπλε ακτίνες φωτός είχαν μεγαλύτερη ισχύ το μεσημέρι, την εποχή της άνοιξης, ενώ οι κίτρινες ήταν αποτελεσματικότερες την εποχή του καλοκαιριού. Τέλος, οι κόκκινες αχτίδες ήταν ισχυρότερες το απόγευμα, την εποχή του φθινοπώρου.
Επίσης, στην ελληνική αρχαιότητα, ο ίδιος ο Ιπποκράτης, πατέρας της σύγχρονης ιατρικής, χρησιμοποιούσε την ενέργεια των χρωμάτων για θεραπευτικούς σκοπούς, ενώ ο Άραβας ιατρός Αβικέννας τον 10ο αιώνα μ.Χ. είχε γράψει ένα βιβλίο για τις θεραπευτικές ιδιότητες των χρωμάτων.
