Ηταν αναπόφευκτο; Δεν ξέρω. Αλλά είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαν να συμβούν. Πατεράδες θυμάτων των Τεμπών να τσακώνονται δημοσίως με βαρείς χαρακτηρισμούς. Σκοπίμως δεν θα αναφέρω ονόματα γιατί οι γονείς των θυμάτων παραμένουν πρόσωπα άξια σεβασμού, ακόμα κι όταν διαφωνεί κανείς με συμπεριφορές και ενέργειες, οι οποίες εκδήλως εκφεύγουν της λύτρωσης και της κάθαρσης της τραγωδίας.
Μιλάει ο ένας πατέρας εναντίον άλλου πατέρα, κάνοντας λόγο για «παραλογισμό». O ίδιος πατέρας αναφερόμενος σε μητέρα θύματος, έκανε λόγο για αντικρουόμενα συμφέροντα. Η μητέρα είχε αντιδράσει γιατί το αφήγημα του πατέρα που ήθελε τον νεκρό γιο της «λαθρέμπορο»…
Πώς μπορεί να υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ γονιών που έχουν χάσει παιδιά; Τι είδους «συμφέροντα» μπορεί να υπάρχουν; Τι έχουν να χωρίσουν άνθρωποι που έχασαν τα παιδιά τους στην ίδια τραγωδία; Απ’ ό,τι φαίνεται και «συμφέροντα» και θέματα για να χωρίσουν υπάρχουν. Κι αν είναι έτσι, τα ξέρουν μόνο οι ίδιοι. Οι υπόλοιποι μόνο να εικάσουν μπορούν.
Ανεξίτηλη η πληγή και αξεπέραστος ο πόνος για γονιό, που έχει χάσει παιδί ή παιδιά. Αδιαμφισβήτητο. Κι αυτό κάνει ακόμα μεγαλύτερη την αρνητική έκπληξη από τον αιφνίδιο διαπληκτισμό γονιών, σε μια καθόλου ανύποπτη στιγμή, κατά την οποία προκύπτουν ανατρεπτικά στοιχεία για την τραγωδία.
