Βεβαίως κυρία Ζωή!
Όπως τα είπατε!
Όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν δικαίωμα στην υπεράσπιση.
Κι όλοι οι δικηγόροι, που βιοπορίζονται από το επάγγελμα τους, έχουν δικαίωμα να αναλαμβάνουν τους πάντες!
Αυτούς που σκότωσαν τα παιδιά τους, αυτούς που τα βίασαν, αυτούς που πετσόκοψαν τις γυναίκες τους, αυτές που επιτέθηκαν με βιτριόλι σε άλλες γυναίκες, αυτούς που πέταξαν τα μωρά τους στα σκουπίδια…
Όμως κυρία Ζωή, υπάρχει και μια λέξη, που μόνο στην ελληνική γλώσσα απαντιέται.
Το Φιλότιμο.
Αυτή η ψιθυριστή φωνή μέσα μας, που μας λέει “Μπάστα φίλε..Δεν είναι όλα χρήμα, δόξα, δημοσιότητα, υπάρχει κι ανθρωπιά!”
Τι σας λέω τώρα κυρία Ζωή!
Χειρίζεστε τόσο τέλεια το λόγο, αλλά αυτή η λέξη σας διέφυγε, δεν την μάθατε ποτέ, ή, επιλέξατε να την αφαιρέσετε από το λεξικό της ψυχής σας.
Και βγαίνετε με αυτόν τον θρασύ τσαμπουκά και μας κουνάτε το δάκτυλο, τάχα μου ότι έχετε αναλάβει εργολαβικά την προάσπιση των ευάλωτων και των αδύναμων.
Υπερασπιστήκατε τον βιαστή τριών γυναικών.
Βασανίσατε ψυχολογικά τα θύματα και τα ξετινάξατε οικονομικά.
Θα μπορούσατε απλά να πείτε ότι αρνείστε την υπεράσπιση, γιατί αντιβαίνει τις ηθικές αρχές σας.
Να επικαλεστείτε φόρτο εργασίας.
Έτσι, για το γαμώτο..
Για να μη σταθείτε δίπλα σε ένα ρεμάλι που βίαζε γυναίκες αφού πρώτα τις νάρκωνε.
Κι επειδή μας έχετε ζαλίσει τον έρωτα κραδαίνοντας το λάβαρο της ηθικής σας καθαρότητας.
Αλλά είπαμε… Φιλότιμο…Άγνωστη λέξη.
Βαριά κουβέντα θα πω, αλλά θα την πω.
Επειδή σας υπερασπίστηκα όταν δεχτήκατε σεξιστική επίθεση πριν λίγους μήνες.
Υπερασπιστήκατε βιαστές, γιατί είστε κι εσείς βιαστής.
Βιάζετε καθημερινά την πολιτική ζωή της χώρας, τη Δημοκρατία και την πολιτική αξιοπρέπεια και την γκαστρώνετε κιόλας.
Και γεννιούνται νέοι, μικροί φασιστούληδες.
Ο Γιώργος Φλωρίδης χθες, μπήκε στο γεμάτο περιττώματα γήπεδο σας, ανέδειξε τη μπόχα σας, την μυρίσαμε μέσα από τους τηλεοπτικούς μας δέκτες, σας σιχαθήκαμε και βγήκε από κει, πεντακάθαρος!
Μπράβο του και Ντροπή σας!
Αλλά ούτε απ’ αυτή διαθέτετε.
