(Επειδή «έφτασε ο κόμπος στο χτένι», οι αγρότες κάνουν «κομβόϊ» από τρακτέρ και καταλαμβάνουν «κόμβους» σε Εθνικές Οδούς…)

…

Ξεκινώ διευκρινίζοντας ότι οι αγρότες (γεωργοί και κτηνοτρόφοι μου είναι καταρχήν συμπαθείς: Για τον απλούστατο λόγο ότι, αν δεν υπήρχαν αυτοί, μπορεί και να πεινούσαμε.

Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι έχουν δίκιο ό,τι και αν ζητούν ή διεκδικούν:

Κάθε άλλο μάλιστα: Το μόνο ίσως σίγουρο είναι ότι η κατάσταση στον τομέα τους είναι έως και τραγική, αλλά και πως γι’ αυτήν έχουν και οι ίδιοι οι αγρότες τεράστιο μερίδιο ευθύνης. Οπότε, το να μην τις αναλαμβάνουν και, αντίθετα, να αντιδρούν τόσο οργισμένα και ακραία, αποτελεί ήδη ένα πρώτο παράδοξο.

Για το σύνολο των γεωργοκτηνοτροφικών προβλημάτων στη χώρα μας έχουν ήδη γραφτεί πάρα πολλά, οπότε περιττεύει μια μακροσκελής ανάλυση και μάλιστα από ένα μη ειδικό.

Μερικές παρατηρήσεις όμως μπορούν να διατυπωθούν και μάλιστα με μορφή απορίας:

1) Τα «μπλόκα» στις Εθνικές Οδούς, εκτός από ολοφάνερη και αναίσχυντη παρανομία, αποτελούν και μια μορφή εκβιασμού: όχι μόνο της εκάστοτε κυβέρνησης, αλλά και της κοινωνίας ολόκληρης. Θα ήταν συνεπώς απαράδεκτα ακόμη και αν οι αγρότες είχαν σε όλα δίκιο.

Δεν νομίζω άλλωστε ότι η κοινωνία (αλλά και η θρησκεία μας…) συμφωνεί με το ιησουητικό – παπικό αξίωμα ότι: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Από την άλλη μεριά, ασφαλώς και υπάρχουν στις σύγχρονες κοινωνίες καλύτερα και αποτελεσματικότερα μέσα από τα «μπλόκα».

– Γιατί δεν προσπάθησαν να τα χρησιμοποιήσουν;

– Πνευματική οκνηρία ή ξέσπασμα καταπιεσμένων συναισθημάτων;

2) Το τερατώδες σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ κορυφώθηκε μεν επί Νέας Δημοκρατίας, αλλά υπήρχε ήδη (σε μικρότερη ίσως κλίμακα) από τότε που ξεκίνησε το καθεστώς των αγροτικών επιδοτήσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση το 1981 με την «Κοινή Αγροτική Πολιτική» ΚΑΠ.

Ερωτήματα:

– Δεν το γνώριζαν οι αγρότες από παλιά;

Εδώ είχε βουίξει ο τόπος από τη διασπάθιση των επιδοτήσεων σε Πόρσε Καγιέν, σκυλάδικα κλπ. κλπ…

– Και αν το γνώριζαν, γιατί δεν είχαν  ξεκινήσει από τότε οι αντιδράσεις;

– Τουλάχιστον από τους τίμιους αγρότες, οι οποίοι προφανώς και ζημιώνονταν από όλα αυτά και μάλιστα επί δεκαετίες;

– Έστω και χωρίς τρακτέρ στους δρόμους και μπλόκα;

3) Είναι αδύνατο να μη γνωρίζουν οι δικοί μας γεωργοί και κτηνοτρόφοι τί συμβαίνει σε άλλες καλά οργανωμένες χώρες (Ολλανδία, Δανία κλπ, βλ και [1]), όπου οι εκεί αγρότες έχουν εξασφαλίσει ένα πολύ ικανοποιητικό και σταθερό εισόδημα με τη βοήθεια Συνεταιρισμών, που οργανώθηκαν και διοικούνται από τους ίδιους.

Εκεί οι αγροτικές επιδοτήσεις χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για εφαρμογές της τεχνολογίας που θα αυξήσουν ακόμα περισσότερο την απόδοση και φυσικά σε καμία περίπτωση για να συμπληρώσουν κάποιο ισχνό εισόδημα.

Ακόμη και στη χώρα μας υπάρχουν πολύ πετυχημένα παραδείγματα τέτοιων Συνεταιρισμών.

– Γιατί οι αγρότες στην Ελλάδα δεν θέλουν να μιμηθούν τα επιτυχημένα υποδείγματα;

– Γιατί δεν ζητούν και δεν χρησιμοποιούν τις επιδοτήσεις για  ανάλογους σκοπούς;

4) Και μια προτελευταία απορία που αφορά την κυβέρνηση αυτή τη φορά:

Ασφαλώς και θα υπάρχουν αγρότες που βρίσκονται σε απόγνωση, μη μπορώντας να προμηθευτούν τα (ακριβά) υλικά, που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να παράγουν.

Σ’ αυτούς, η κυβέρνηση απαντά ότι ΘΑ τους δώσει γρήγορα ( ; ) κάποια χρήματα και μάλιστα περισσότερα από ό,τι τις προηγούμενες χρονιές.

– Μέχρι όμως να τους τα δώσει, τί γίνεται;

– Γιατί δεν συνεννοείται με την Ευρωπαϊκή Ένωση, να τους δώσει η κυβέρνηση κάποια χρήματα από το κρατικό ταμείο και όταν επιτέλους ξεκαθαρίσουν στον ΟΠΕΚΕΠΕ ποιοι και πόσα δικαιούνται, να υπάρξει η αντίστοιχη εκταμίευση από την ΕΕ και να επιστρέψουν από εκεί τα χρήματα στο ελληνικό δημόσιο ταμείο;

– Και αν κάποιοι αγρότες πάρουν χρήματα που δεν δικαιούνται, είτε να τα επιστρέψουν αμέσως, είτε να αφαιρεθούν από μελλοντικές επιδοτήσεις;

5) Για την αντιπολίτευση, δεν έχω να πω πολλά:

Αντί να επεξεργαστούν σοβαρά κάποιες προτάσεις για τους αγρότες και τα προβλήματά τους και να τις προτείνουν στην κυβέρνηση…

… εξηγώντας παράλληλα ότι αυτά θα έκαναν αν βρίσκονταν οι ίδιοι στην κυβέρνηση…

… αρκούνται απλά στο να «συμπαραστέκονται στους αγρότες και στα μπλόκα» κατηγορώντας την κυβέρνηση γιατί δεν έκανε αυτά που ούτε οι ίδιοι γνωρίζουν ποια θα μπορούσαν να είναι.

Ερώτημα:

– Πιστεύουν πραγματικά ότι με μια τέτοια στάση θα κερδίσουν την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων;

…

Με κάθε εκτίμηση και διάθεση συμπαράστασης στην συμπαθή τάξη των αγροτών, η όλη κατάσταση μου θυμίζει το εξής ανάλογο:

Κάποιοι ανεύθυνοι γονείς δίνουν στα παιδιά τους χρήματα χωρίς να ελέγχουν ούτε πόσα χρειάζονται ούτε πώς θα να αξιοποιήσουν.

Τα «κακομαθημένα παιδιά» τους είτε διαχειρίζονται λάθος τα χρήματα, είτε τα σπαταλούν αλόγιστα για καλοπέραση (όπως τα ίδια την αντιλαμβάνονται).

Όταν όμως ξεμείνουν από λεφτά, επιστρέφουν στους γονείς, για να τους δώσουν και πάλι. Είτε απειλώντας, είτε βιαιοπραγώντας…

…

Εδώ, μπορούμε να θυμηθούμε το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του καθηγητή Κώστα Κωστή:

 «Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας» – Η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους 18ος-21ος αιώνας [2].

Μόνο που εκεί, ο συγγραφέας αναφερόταν τόσο σε κυβερνήτες όσο και σε κυβερνωμένους.

– Μήπως κάτι ανάλογο εξακολουθεί να συνεχίζεται;     

… …

…

Παραπομπές

[1] «…Οι Δανοί αγρότες (και οι Ολλανδοί, Γερμανοί, Ιάπωνες, Αμερικανοί, Καναδοί, Ισραηλινοί, Νεοζηλανδοί…) αποφάσισαν να τα λύσουν μόνοι τους. Κουβέντιασαν, συμφώνησαν, έβαλαν ρεφενέ, προσέλαβαν συμβούλους, οργανώθηκαν, αναπτύχθηκαν, καθιερώθηκαν, πλούτισαν. Με τις αρχές της εταιρικής διακυβέρνησης, με διαφάνεια, αξιοκρατία, τεχνολογία, μακριά από κόμματα και με τον συνεταιριστή ως μέτοχο. Εμείς σε όλα έχουμε την ίδια απάντηση από το ’81: μπλόκο.

» Ναι, και στην Ελλάδα υπάρχουν αγρότες και κτηνοτρόφοι καινοτόμοι, εξωστρεφείς, που ψάχνονται, που φροντίζουν να εκσυγχρονίζουν τον εαυτό τους και τις καλλιέργειές τους, που χρησιμοποιούν προηγμένη τεχνολογία παράγοντας ποιοτικό προϊόν, με υψηλή προστιθέμενη αξία. Όσους ξέρω, έχουν για τα μπλόκα και τις επιδοτήσεις την ίδια άποψη: αυτά κατέστρεψαν τη γεωργία.

Αλλά δυστυχώς είναι μειονότητα. Τον τόνο δίνουν οι… επαναστάτες του “Όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά!” που μόλις τα τσέπωναν, σχόλαγε η επανάσταση. Του χρόνου πάλι…»

(Θάνος Τζήμερος: «Ποιος κυβερνάει αυτόν τον τόπο;»)

[2] Κώστας Κωστής: «Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας» – Η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους 18ος-21ος αιώνας Εκδόσεις Πατάκη, 2013, Β έκδοση 2018 (σελ.960)

Facebook Comments