Η EKT χρησιμοποιεί έναν σύνθετο δείκτη για να μετρήσει την “ευαισθησία” των κρατικών ομολόγων των χωρών της ευρωζώνης σε περιόδους αναταραχών και πιέσεων στην περιοχή. Ο δείκτης συμπεριλαμβάνει τον πιστωτικό κίνδυνο, την μεταβλητότητα καθώς και την ρευστότητα των βραχυπρόθεσμων και των μακροπροθέσμων ομολόγων μίας χώρας, αντικατοπτρίζοντας έτσι το πόσο ευάλωτα είναι στην νευρικότητα της αγοράς.
Όπως επισημαίνει, τα κρατικά ομόλογα των μικρότερων χωρών της ευρωζώνης όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, παρουσιάζουν επίμονα υψηλά επίπεδα “νευρικότητας”.
Παράλληλα, τονίζει πως η Γερμανία είναι μακράν ο μεγαλύτερος “μεταδότης” νευρικότητας στις αγορές ομολόγων της ευρώζωνης, με τα σοκ στην Γερμανία, με λίγα λόγια, να επηρεάζουν το περισσότερο την πορεία των ομολόγων των υπόλοιπων χωρών της περιοχής. Αυτό όμως το είδος της “γερμανικής κυριαρχίας” ισχύει για τις περισσότερες χώρες εκτός από την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, όπως επισημαίνει η ΕΚΤ όπου η γερμανική συμβολή στις αναταραχές των αγορών τους είναι χαμηλή.
Άλλες χώρες που αποτελούν βασική “πηγή” νευρικότητας για τις υπόλοιπες – που δηλαδή ένα πιθανό δικό τους σοκ επηρεάζει το περισσότερο το σύνολο της ευρωζώνης – είναι η Ιρλανδία και το Βέλγιο, ενώ οι χώρες που αποτελούν τους μεγαλύτερους “δέκτες” είναι η Αυστρία, η Γαλλία και η Ιταλία.
Αυτό που είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, όπως σημειώνει η ΕΚΤ, είναι πως η Ελλάδα και η Πορτογαλία ενώ επηρεάζουν η μία την άλλη, δεν αποτελούν “απειλή” για καμία άλλη χώρα, σε ότι αφορά την μετάδοση των εγχώριων σοκ.
Κούρταλη Ελευθερία
