Το νομοσχέδιο που βγήκε σε διαβούλευση το περιμένω ως δημοσιογράφος από τη μέρα που έκανα την σχετική ερώτηση στον πρωθυπουργό στην ΔΕΘ. Ως φιλόζωη το περιμένω από την πρώτη μέρα που πήγα στο δημοτικό κυνοκομείο Βόλου, είδα δεκάδες ετοιμοθάνατα σκυλιά κι ενώ εγώ βρήκα τουλάχιστον 9 νεκρά σκυλιά, η κτηνιατρική κατέγραψε 3.
Για μένα είναι δικαίωση, ηθική δικαίωση για τα πλάσματα που έχουν μαρτυρήσει στους δρόμους, στα κλουβιά, στα χωράφια και τις ταράτσες. Για τα πλάσματα που πέθαναν αόρατα, μόνα, αβοήθητα ξεχασμένα από θεούς κι ανθρώπους με την «βοήθεια» των αρμοδίων. Για τα πλάσματα που δεν έσωσα, που άφησα πίσω από τα κάγκελα, γι’ αυτά που ακόμα περιμένουν μισή ελπίδα για να ζήσουν.
Το νομοσχέδιο κινείται σε πολύ καλή κατεύθυνση, σε εξαιρετική θα έλεγα, και έρχεται από το υπουργείο Εσωτερικών, αποδεικνύοντας ότι τα ζώα συντροφιάς είναι μέρος της κοινωνίας μας και βάζοντας στην άκρη τις παθογένειες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
Κατοχυρώνει τις 5 ελευθερίες, κάνει κακούργημα με διοικητικά πρόστιμα μέχρι 50.000 ευρώ ανά ζώο την εγκατάλειψη κουταβιών και γατομωρών, βάζει τέλος στην αυθαιρεσία των δήμων και τους ορίζει σαφές πλαίσιο σε περιβάλλον συνεχούς αξιολόγησης, περιλαμβάνει το Εθνικό Μητρώο Ζώων Συντροφιάς και την Πανελλήνια Πλατφόρμα Υιοθεσίας με μία σειρά από καινοτομίες που δεν τις είχαμε καν φανταστεί. Και δε χαϊδεύει τ’ αφτιά των κυνηγών αλλά τους αφαιρεί μια κι έξω την άδεια κυνηγιού αν έχουν ατσιπάριστο σκυλί ή εγκαταλείψουν τα κουτάβια του. Προβλέπει ακόμη και την ταυτοποίηση με DNA μόλις καταστεί εφικτό.
Μοναδικές μου ενστάσεις είναι ότι η υποχρεωτική θα εφαρμοστεί εντός διετίας και ότι θα έπρεπε να αναφέρεται ρητά ο χρόνος παραμονής του ζώου στα κυνοκομεία γιατί όσο σύγχρονα κι αν γίνουν -μέσα το νομοσχέδιο έχει ορθότατες προβλέψεις για τη λειτουργία τους- τα αδέσποτα ζώα είναι τόσα πολλά που ελλοχεύει ο κίνδυνος να μετατραπούν σε αποθήκες ψυχών ξανά.
