2 Σεπτέμβρη 2021
Στο άκουσα της απώλειας γέμισε ο κόσμος μελωδίες. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τραγούδια, ποιήματα, ιστορίες, φωτογραφίες, μνήμες, ανατριχίλα, περηφάνια, πολιτισμός, Ελλάδα. Στα ραδιόφωνα το ίδιο. Στις γειτονιές το ίδιο. Όλη η Ελλάδα σιγομουρμουρίζει Μίκη. Ακόμη και με την ύστατη πράξη του θανάτου του, μας ένωσε, έστω και για λίγο. Πέρα από κόμματα, πέρα από ιδεολογίες, πέρα από διαφωνίες.
Το είχαν ανάγκη οι ψυχές μας, το είχαν ανάγκη τα αυτιά και τα μάτια μας. Οι διαξιφισμοί, οι εξευτελισμοί, οι επαναλήψεις, η κακή διαχείριση της πανδημίας, ο εμφύλιος με αφορμή τα εμβόλια, ο θυμός, η αδυναμία αυτοσυγκράτησης, τα κακόβουλα σχόλια, η μη σκέψη, ο αυθορμητισμός, έπαυσαν.
Η πολιτιστική κληρονομιά του τεράστια.
Σε εμάς τους ζώντες μένει.
Αν θα κριθούμε ικανοί που μας χαρίστηκε.
Και πέρα από την αιωνιότητα η μνήμη του.
