Μπορεί να είμαι πολιτικός συντάκτης που κοιτά ψυχρά τις εξελίξεις και να παριστάνω τον πολιτικό αναλυτή που βάζει κάτω παραμέτρους και δεδομένα, πλην όμως δεν θα πάψω ποτέ να κάνω βουτιές στα κατάβαθα της ψυχής των πρωταγωνιστών τέτοιων ιστοριών και σκανδάλων, καθότι εκεί παραμονεύουν οι μεγαλύτερες εκπλήξεις. Ειδικά αν έχει τύχει να τους γνωρίζω, οπότε μπορώ να κάνω συγκρίσεις του τότε και του τώρα.
Θέλω να πω, ποιο βαθύτερο αρρωστημένο κίνητρο είναι αυτό που οδηγεί κάποιον που ξεκίνησε από το μηδέν και απέκτησε τα πάντα, να θέλει στη συνέχεια δυο φορές τα πάντα; Και μετά τρεις και μετά τέσσερις; Να έχει ένα σπίτι 300 τετραγωνικά, να ρισκάρει για να πάει σε 600 τετραγωνικά και μετά να ξαναρισκάρει για να τοποθετήσει στο 600άρι του χρυσά χερούλια και ασημένιους μπιντέδες; Ποια είναι η βαθύτερη έννοια όλου αυτού, ποιο το πραγματικό κέρδος;
Τόσο γλυκιά είναι μια σακούλα γεμάτη με πεντακοσάρικα; Τόσο λάγνα και ποθητή είναι η άτιμη η σακούλα, που σου ήταν αδύνατο να την απαρνηθείς; Να τη θέλεις σε τέτοιο υπερθετικό βαθμό, ώστε να ρισκάρεις να βρεθείς σε βέλγικη φυλακή;»
Α ρε Εύα. Όλα τα ‘χες κι όλα τα κατέστρεψες.
