Ο Σωκράτης Φάμελλος ανέλαβε την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μέσα από διαδικασίες που προκάλεσαν έντονη κριτική, με πολλούς να τις χαρακτηρίζουν ως ένα μείγμα αυταρχισμού και εσωκομματικής χειραγώγησης.
Παράλληλα, το κόμμα, έχοντας υποστεί δραματική μείωση της εκλογικής του επιρροής, βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σημείο αναζήτησης ταυτότητας και στρατηγικής. Ωστόσο, οι πρόσφατες δηλώσεις του σχετικά με την «απονομιμοποίηση» της κυβέρνησης Μητσοτάκη δημιούργησαν αμφισβητήσεις ως προς τη συνταγματική και πολιτική τους βάση.
Η πολιτική πορεία του Φάμελλου συνδέεται αναπόφευκτα με τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., μια περίοδο γεμάτη θεσμικές αμφισβητήσεις και κρίσιμες στιγμές, όπως η τραγωδία στο Μάτι. Η συμμετοχή του στη διαβόητη σύσκεψη εκείνης της βραδιάς, όπου η κυβέρνηση προσπάθησε να παρουσιάσει μια εικονική διαχείριση της κατάστασης, είναι ένα από τα περιστατικά που βαραίνουν το πολιτικό του προφίλ.
Σε αυτό το πλαίσιο, η τοποθέτηση του Φάμελλου ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι «απονομιμοποιημένη» προκάλεσε αντιδράσεις με ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ μάλιστα να φτάνουν στο σημείο να υποστηρίξουν ότι η κυβέρνηση έχει χάσει τη δεδηλωμένη, κάτι που αντιβαίνει στους συνταγματικούς κανόνες. Η έννοια της δεδηλωμένης σχετίζεται άμεσα με τη Βουλή και όχι με τις δημοσκοπήσεις ή τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Η κυβέρνηση χάνει τη δεδηλωμένη είτε μέσω πρότασης δυσπιστίας είτε με εκλογές, όχι με πολιτικές διακηρύξεις της αντιπολίτευσης.
Είναι αξιοσημείωτο ότι κανένα κόμμα της αντιπολίτευσης –ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ– δεν έχει καταθέσει πρόταση μομφής, ούτε έχει ζητήσει ευθέως εκλογές. Αυτό δείχνει ότι, παρά τη φθορά της κυβέρνησης, η αντιπολίτευση γνωρίζει ότι δεν υπάρχει πολιτικό και αριθμητικό έρεισμα για μια ανατροπή. Αντίθετα, οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να δίνουν στη Νέα Δημοκρατία σταθερό προβάδισμα, παρά τις πρόσφατες διαμαρτυρίες και τις κυβερνητικές αστοχίες.
Η επιμονή του Φάμελλου και ορισμένων στελεχών του ΠΑΣΟΚ σε έναν πολιτικό λόγο που αμφισβητεί τη συνταγματική πραγματικότητα δεν συμβάλλει στη σοβαρότητα του πολιτικού διαλόγου. Αντίθετα, ενισχύει την εικόνα μιας αντιπολίτευσης που προσπαθεί να επιβιώσει πολιτικά μέσα από δηλώσεις εντυπωσιασμού. Η δημοκρατία λειτουργεί με κανόνες και διαδικασίες, όχι με ευχολόγια. Και σε αυτή τη διαδικασία, όποιος την αγνοεί, χάνει και την πολιτική του αξιοπιστία.
