Να ελεγχθεί ποινικά ο κ. Καρώνης ζητά η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Επειδή… δεν της αρέσει το πόρισμα του.
Η πρώτη λάσπη, έφυγε από τον ανεμιστήρα.
Σάμπως είναι η πρώτη φορά;
Ας υποθέσουμε ότι η κυρία Κωνσταντοπούλου κυβερνά.
Κι ελέγχει ποινικά τους φιλολόγους που διδάσκουν Καζαντζάκη, γιατί ο Καπετάν Μιχάλης ήταν “τζούγκρος” τοξικό αρσενικό και χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της πατριαρχίας.
Ελέγχει ποινικά τους γιατρούς, τους βιολόγους και τους ερευνητές οι οποίοι καταθέτουν την επιστημονική τους άποψη σχετικά με θέματα φύλου κι αυτή διαφέρει από την άποψη της κ.Κωνσταντοπούλου.
Ελέγχει ποινικά αυτόν που θα στηλιτεύσει την πορνεία, γιατί η ίδια την ονομάζει “σεξεργασία”.
Το τι ποινικό έλεγχο θα ζητούσε για συγγραφείς και καλλιτέχνες όπως η Σώτη Τριανταφύλλου κι ο Διονύσης Σαββόπουλος, δε θέλω να το σκέφτομαι.
Σήμερα, οι πρώτοι που θα έπρεπε να αντιδράσουν απέναντι στις ελεεινές δηλώσεις της για τον καθηγητή Καρώνη, αλλά κι απέναντι στη στάση σύσσωμης της ανέμπνευστης αυτής Αντιπολίτευσης, είναι οι ίδιοι οι φοιτητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και οι γονείς τους.
Γιατί κάποιοι, ακυρώνοντας, τόσο επιστημονικά, αλλά κυρίως μέσω της ηθικής μομφής τον κ.καθηγητή, ακυρώνουν ένα ολόκληρο Ακαδημαϊκό χώρο κι ένα Επιστημονικό Ίδρυμα, που αποτελεί τιμή για τη χώρα.
Το πιο λυπηρό, αν όχι εξοργιστικό;
Υπονόησαν ότι ένας άνθρωπος που ερευνά την αλήθεια χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον, “τα παίρνει”, “ξεπουλιέται”.
Γιατί κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια.
Θυμάστε εκείνο το χαζό, κρύο, ποντιακό ανέκδοτο;
Δεν το αναπαράγω για ευνόητους λόγους.
Πλέον κυκλοφορεί ανανεωμένο.
“Πότε αυτοκτόνησε η τελευταία ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς και το δήθεν ηθικό της πλεονέκτημα; Όταν κατάλαβε ότι η Αλήθεια αργεί, αλλά στο τέλος πάντα λάμπει.”
