Ο Κυριάκος Βελόπουλος επιχειρεί με τις δηλώσεις του να υποβαθμίσει συνειδητά το ενδεχόμενο πολιτικής παρουσίας της Μαρία Καρυστιανού, όμως η στάση του προδίδει περισσότερο φόβο παρά αδιαφορία.
Ενώ δηλώνει ότι «δεν τον απασχολεί» το κόμμα Καρυστιανού, σπεύδει ταυτόχρονα να ορίσει ως μοναδικό του εχθρό τον Μητσοτάκη, αποφεύγοντας επιμελώς κάθε ευθεία αντιπαράθεση με ένα πρόσωπο που συγκεντρώνει κοινωνική απήχηση και πολιτικό συμβολισμό.
Η επιλογή αυτή δεν μοιάζει τυχαία: δείχνει έναν πολιτικό αρχηγό που ανησυχεί για διαρροές στον χώρο της διαμαρτυρίας και προτιμά να κρύβεται πίσω από εύκολα δίπολα, αντί να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο μιας νέας, απρόβλεπτης πολιτικής δυναμικής.
